-
Aanvullend op de misverstanden rondom ADR.
Meer dan 80% van de totale behoefte aan organen wordt gevormd door nieren. Deze blijken in veel gevallen niet transpantabel door beschadiging of omdat tussen het moment van overlijden en transplantie al te veel tijd zit. Een nier heeft namelijk een zeer korte houdbaarheidsdatum in een lichaam. Het is een van de organen die het snelste afsterft en onbruikbaar wordt.
Waar wel een mogelijkheid ligt is donatie bij leven. Een gezond persoon kan op 1 nier verder leven. De transplantie van nier bij leven is vele malen succesvoller dan na overlijden. Ook de ondersteunende medicatie is dan altijd veel lager.
Misschien moeten de arsten en ADR zich daar eens meer ruchtbaarheid aan geven.
-
Eline W, zo 21 oktober 2012 21:29
in reactie op hans groen
Reageer op Eline
Wat ik me ook al een tijdje afvraag is het volgende:
Ik heb een nieraandoening waar ik zelf geen hinder van ondervindt, mijn nieren kunnen met z'n tweeen mijn lichaam aan maar alleen zijn ze volgens mij redelijk waardeloos. Dit is volgens mij alleen bekend in het ziekenhuis waar ik jaarlijks voor controle kom. Stel ik wordt aan de andere kant van het aangereden en beland hersendood in het ziekenhuis, is er dan iemand die ingrijpt (behalve mijn moeder)? Dit is misschien een van de zaken waarvoor het EPD wel eens nuttig zou kunnen zijn. Om het op safe te spelen zal ik eigenlijk mijn registratie aan moeten passen en expliciet moeten aangeven dat ik mijn nieren niet wil doneren. Maar ik heb ook sterk het idee dat dit niet mijn verantwoordelijkheid is.
-
Stichting Bezinning Orgaandonatie wil een open debat in verband met het volgende:
De voorlichting van overheidswege en belangengroeperingen over orgaandonatie is eenzijdig. Iedere burger verdient als potentiële donor volledige informatie om te weten waar hij/zij voor kiest. Voor orgaantransplantaties zijn vitale - levende - organen nodig. Hiertoe dienen orgaandonoren beschikbaar te zijn. De organen waar het om gaat zijn hart, longen, lever, nieren en alvleesklier.
Het grootste aantal donoren wordt gevormd door de postmortale donoren (post mortaal betekent na de dood). Deze donoren zijn mensen die ‘hersendood’ zijn verklaard omdat er geen celactiviteit kan worden gemeten in hun hersenen. Van hen wordt beweerd dat ze dood zijn. Ze worden in de wet als stoffelijk overschot aangeduid. Uit een stoffelijk overschot echter kunnen geen vitale organen meer worden gehaald, wel dode organen maar die zijn ongeschikt voor transplantatie.
Vanuit de medische wereld komt steeds meer kritiek op het hersendoodcriterium omdat men er van overtuigd begint te raken dat hersendood niet betekent dat iemand dood is. De meeste hersendoden zijn stervende mensen. Toch blijken sommigen met een juiste medische behandeling weer terug in het leven gebracht te kunnen worden. Zoiets kan natuurlijk nooit als iemand dood is.
-
Men is al in staat om bloedvaten te creeeren met een 3D printer.De tijd dat organen op die manier gemaakt kunnen worden komt steeds dichter bij.Waar maakt men zich nu zo druk om?De prijs misschien.Daarnaast vind ik ook dat er best iets tegenover mag staan bij orgaandonatie.Een volledig verzorgde uitvaart bijvoorbeeld.In dit land willen ze alleen maar hebben,hebben,hebben.Geven,ho maar.
-
Achter deze orgaandonaties is meer het belang van het kostenverslindende systeem,welk de illusie versterkt dat het leven maakbaar zou zijn.
Voor eenieder met bijbelkennis mag kenbaar zijn dat de levensverwachting 120 j.genoemd is.
Dit is een gegeven welk in overeenstemming is met de geprofeteerde uitingen van de wetenschap!
Helaas bestaat er geen garantie voor een lang leven,wel de prudentie
om het te behouden.
Doch om deze te behouden zou de eerste aanzet zijn dat de overheid
de burger beter zal en moeten beschermen tegen charlatans en ander gespuis welk gezondheid en het algemeen belang schadigen
enkel met winstoogmerk.
jk
-
Principieel oneens met nieuwe voorstel minder vrijblijvende orgaandonatie.
Ik begrijp de nood, maar die mag nooit leiden tot soort 'schuldgevoel' bij degenen die zich niet beschikbaar stellen voor orgaandonatie.
-
Kennen jullie nog de tv maker Bart de Graaf? Hij tobde zijn leven lang met zijn gezondheid totdat hij een niertransplantatie kreeg. Toen waren al zijn zorgen voorbij konden we uit zijn mond horen. Een paar maanden later was hij dood. De kwakzalver die de niertransplantatie uitvoerde is echter niet achter de tralies verdwenen.
-
Eline W, zo 21 oktober 2012 14:27
in reactie op Donald Duck
Reageer op Eline
Wat een onzin.
-
Hmm... een verplichte donatie. Donatie= Onverplichtige bijdrage.
-
Wil alleen mijn organen beschikbaar stellen aan andere donoren.
Maar dat kan dus niet.
-
do·nor
iemand die bloed afstaat voor een bloedtransfusie of een orgaan voor transplantatie of voor wetenschappelijk onderzoek: bloeddonor, orgaandonor
Men is orgaandonor als men al een orgaan heeft gegeven. U wilt alleen organen afstaan aan iemand die al organen heeft gegeven?
Dit lijkt misschien een beetje flauw van mij, maar ik wil u wijzen op het volgende: iemand staat geregistreerd als niet-donor-bereid, heeft een orgaan nodig en bedenkt zich....wat dan!? Bedenken telt dan niet?
-
Bas Ooms, zo 21 oktober 2012 13:35
in reactie op rob van der meer
Reageer op Bas
Men moet in het leven beslissingen nemen. De ene beslissing is goed en een andere pakt verkeerd uit. Inderdaad. Bij "spijt" heeft men pech gehad. Klinkt hard en is het eigenlijk ook. Maar waarom wel profitetren en zelf niets geven en dan alsnog aanspraak maken?
-
Dat is ruil'handel' en dat mag sowieso niet zonder opgave.
-
Eline W, zo 21 oktober 2012 17:28
in reactie op Bas Ooms
Reageer op Eline
Mensen hebben meestal niet acuut een orgaan nodig, zoiets zie je aankomen. En mensen in die situatie zullen in vrijwel alle gevallen positief tegenover orgaandonatie staan, ze willen immers een orgaan ontvangen. De vraag is alleen of hun organen nuttig zijn als ze om een andere reden hersendood zijn, maar dat is dan toch de reden waarom ze een orgaan moeten ontvangen. Niet waarom u ze er een moet ontzeggen?
-
Heeft natuurlijk ook mee te maken dat gelovige mensen compleet naar de hemel willen.
Ga maar na; god heeft de mens geschapen en zal ook compleet terug moeten in hun ogen.
Is een wat simpele verklaring, maar soms ziet men het simpel.
Of men simpel is durf ik niet te zeggen, laat ik aan een ander over.
-
Dat is wat simpel gesteld. Volgens mij zijn er vele redenen om geen donor te willen zijn. Ik ken ongelovige mensen die geen donor willen zijn (en ook geen organen willen ontvangen).
Ik heb ook vernomen dat er spirituele (niet religieuze) bezwaren zijn; stamcelonderzoek schijnt wel te mogen. (zie http://www.stayaerusa.org/nl/page2_1_4.html)
Moeilijk over één kam te scheren....
-
In mijn ogen is het feit dat wij als moderne westerlingen steeds moeilijker kunnen accepteren dat we dood kunnen gaan ( hoe begrijpelijk ook als het jezelf of een naaste betreft !) een groter probleem dan het probleem van een tekort aan organen. Ik zie verder ook niet het algemene belang voor de mensheid in zijn algemeen en de nederlander in het bijzonder van het tegen elke prijs behandelen van elke mogelijke ziekte, laat staan dat dit zo groot zou zijn dat jou of het lichaam van jou kinderen automatisch ter beschikking zouden komen van de staat, tenzij........ Ik vraag me af of, als het nivo van de medische wetenschap was blijven steken op het nivo van de jaren 70, we dan ongelukkiger zouden zijn geweest. Persoonlijk zou ik hier rouwig om zijn zeker als je bedenkt dat we nu om deze grootste post op de begroting te financieren je tot bejaarde leeftijd zult moeten werken, dus niet van een actief leven na je werkende leven zult kunnen genieten, niet op je kleinkinderen zult kunnen passen of voor je ouders zult kunnen zorgen etc. De nadruk zou meer op het leven ( kortere werkweken/ vroeger pensioen in mijn geval) moeten liggen in plaats van op het niet doodgaan.
-
Klaas Blondeman, zo 21 oktober 2012 00:08
in reactie op als het niet zo was zou ik het toch niet zeggen
Reageer op Klaas
Dat is wel een heel cynische benadering. Feit is dat orgaandonatie een heel doeltreffende manier is om veel sterfte te voorkomen.
Er zijn vele oorzaken van ziekten die het nodig maken om een donororgaan te ontvangen. Veel virusinfecties van de nieren zijn bijvoorbeeld zo'n oorzaak. Wie zo'n infectie krijgt is toeval. Wie ben jij dan om te zeggen dat zo iemand gewoon pech heeft en maar moet sterven omdat anderen te beroerd zijn om een formuliertje in te vullen?
Pleit je er ook voor om verkeersslachtoffers maar aan hun lot over te laten omdat het toch wel erg veel moeite is om die nog te behandelen en jij het nu eenmaal vind dat je tijd gekomen is?
-
ADR zal het aantal organen nauwelijks doen toenemen. Het aantal mensen dat nu nog zou oversteken bij ADR is uiterst beperkt. Een aantal jaren geleden was dat al minder dan 17%.
Dus ADR leidt vooral tot een database van mensen die zich niet beschikbaar stellen. Dus ook NTV koestert illusies
-
Eline W, zo 21 oktober 2012 17:31
in reactie op hans groen
Reageer op Eline
Hoe werkt dat dan? Want dat zou betekenen dat 87% van de bevolking zijn keuze geregistreerd heeft, dat lijkt me niet het geval. Een database van nee geregistreerden is precies wat je wilt hebben, want dan kan je de organen van de passieven zonder problemen gebruiken.
-
Een complete database met alle nederlanders boven de 18 jaar maakt het risico op fouten een stuk groter. Elke database kent altijd een zekere mate van vervuiling in de zin dat de informatie niet klopt. Percentages zweven tussen de 5% en 10%. Daardoor loop je het risico dat een niet-donor alsnog donor wordt door foutieve registraties.
Dus je wilt juist niet een database met niet-donoren, omdat je, zoals nu ook, verplicht blijft om altijd navraag te doen bij de donor of de familie.
Het ministerie heeft al meerdere malen laten uitzoeken hoeveel mensen die nog niet geregistreerd staan, bij verplichte registratie alsnog donor zullen worden. Dat percentage was in 2004 17% en is daarna nog verder gezakt. Die groep bestaat voornamelijk uit religieuzen, principiele weigeraars, mensen die het aan hun nabestaanden overlaten of mensen die niet in aanmerking komen door levensstijl of ziektebeeld.
Waar NTV zich op baseert en dat doet de stichting ADR ook, dat die restgroep ineens beschikbaar komt als donor. Dat is dus gewoon onzin.
Waar NTV en ADR zich ook niet van vergewissen bij veplichte registratie is dat tussen het moment van registreren en moment van donatie een aanzienlijke tijd kan liggen. Dus; je registreert je op je 18e als donor. Op je 55e bekeer tot welke religie dan ook, waarbinnen orgaandonatie wordt afgewezen. Weet je dan nog dat je ooit als donor hebt geregistreerd?
Dus artsen gaan er vanuit dat ook bij ADR ze altijd navraag moeten doen of de donor in kwestie ook echt donor wilde zijn. Daarmee valt het voordeel van ADR dus compleet weg.
Beter is om gewoon een systeem aan te houden van mensen die feitelijk donor willen zijn en geen twijfelaars of weigeraars. De kans op fouten is significant en het gedoe wat je dan krijgt, zal de steun voor donatie aantasten[bedenk maar wat voor leuke krantenkoppen je dan krijgt]
Mijn oplossing / voorstel: Stuur iedereen[18jr en ouder] tot max 2x brief met daarin de volgende keuzes:
1) wilt U registreert worden? Bij nee, wordt je van de lijst gehaald.
2) bij Ja, volgt de vraag of iemand donor wilt zijn. Bij nee, wordt je als niet donor geregistreerd
3) reageert iemand tot 2x keer niet, dan ook van de lijst halen.
4) bij Ja, kan je aangeven of je volledig donor wilt zijn of gedeeltelijk.
Zo krijg je m.i. de meest zuivere database die aan alle bezwaren tegemoet komt. Zowel qua privacy als inzichtelijkheid wie er als donor beschikbaar is en welke donoren er dan ter beschikking worden gesteld. En dan kan de discussie eindelijk eens gesloten worden.
-
Eline W, zo 21 oktober 2012 21:36
in reactie op hans groen
Reageer op Eline
Ja, als het zo werkt.
Ik snap eigenlijk niet waarom we ons zo druk maken over wat er met de doden gebeurt. Die zijn toch dood en hebben daardoor per definitie geen wensen meer. Dode dieren gooien we in sommige gevallen zelfs in de vuilnisbak, en dieren die men voor onderwijsdoeleinden ontleed vragen we ook geen toestemming. Als iemand bij leven duidelijk nee zegt kan ik me nog wel voorstellen dat je daar dan niet zomaar aan voorbij zal gaan, maar om alle twijfelgevallen zo nauwkeurig te onderzoeken om achter hun mening bij leven te komen gaat me een beetje ver.
-
Ty Gaspari, ma 22 oktober 2012 16:39
in reactie op hans groen
Reageer op Ty
Als je je op je 55e bekeert tot een religie, dan verdiep je je daar tot enigszins in mag ik hopen?
Als die bezwaren vanuit de geloofsgemeenschap gaan langskomen, dan wordt je toch getriggerd om te bedenken of je je al had aan/ afgemeld als donor?
