-
De Groene Knolamaniet.
-
Valt me wel ff tegen dat er niemand is die roept: waar je HIGH van kunt worden.
-
U let niet goed op..of uw kennis van triprooms is dermate laag dat u een opmerking niet is opgevallen :-)
-
Mijn favoriete paddestoel zijn alle paddestoelen die ze met rust laten!
-
Mijn favoriete zijn die, die op mijn bord liggen (dan bedoel ik de eetbare.)
-
Mexicaantjes.
-
Ja dat was echt schateren van het lachen maar ze zijn er niet meer.
-
Mijn favoriete paddestoel is er 1 zonder n achter padde. Het is nou niet zo dat er ooit serieus gedacht is dat het een stoel kon zijn voor padden. Het is net als apetronie een uitdrukking. Dus gewoon zonder N blijven schrijven ook al mag dat niet van facebook.
-
De N valt toch weg bij samenvoegingen waarin een dier zit? Berevel, Eendebek, kattekruid, paddestoel etc. Nederlandse les is al enige tijd geleden, maar zoiets staat me wel bij. Klopt dat nog?
-
Favoriet zijn die paddestoelen die ze in Amsterdam in die shops verkopen.
-
Ik las "pedostoel"...
-
Gerwin van Eersel, zo 28 oktober 2012 15:06
in reactie op Bijstandskoning van GeenStijl
Reageer op Gerwin
What's in a mans mind...
-
De Aardster.
Helaas is dit wat koddige paddestoeltje minder bekend dan de traditionele met een steel en hoed. De Aardster staat niet keuzelijst van Vroege Vogels. :(
-
Jan B, zo 28 oktober 2012 14:49
in reactie op Phage Phage
Reageer op Jan
Ik kende hem niet. Heb net even gegoogled. Inderdaad een soort voor de top 3.
-
Om te zien: de vliegenzwam. Ik zag er laatst een met een hoeddiameter van 20 cm. De rode kleur wordt bij die afmetingen kennelijk wat fletser maar het blijft een schitterend gezicht.
Om te eten: de cantharel.
-
Die rode met witte stippen.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=hY02da9GuPk
-
De hier afgebeelde vliegenzwam, amanita muscaria, natuurlijk waar waarschijnlijk de Griekse goden, de mainaden, maar ook de berserkers, e.a. o.a. van aten en dronken, zoals bij de Grieken de godendrank ambrozijn. Dit gaf behalve woeste dromen, dat ze onuitputtelijk konden vechten en feesten, ongelooflijke hallucinaties kregen, en onmenselijke krachten. Bron: Robert Graves in zijn later toegevoegde extra voorwoord in het standaardwerk De Griekse Mythen en R. Gordon Wasson in het standaardwerk The Magic Mushroom.
-
Uit Robert Graves later toegevoegde voorwoord bij de Griekse Mythen:
"Since revising The Greek Myths in 1958, I have had second thoughts about the drunken god Dionysus, about the Centaurs with their contradictory reputation for wisdom and misdemeanour, and about the nature of divine ambrosia and nectar. These subjects are closely related, because the Centaurs worshipped Dionysus, whose wild autumnal feast was called `the Ambrosia'. I no longer believe that when his Maenads ran raging around the countryside, tearing animals or children in pieces and boasted afterwards of travelling to India and back, they had intoxicated themselves solely on wine or ivy-ale. The evidence, summarized in my What Food the Centaurs Ate (Steps: Cassell & Co., 1958, pp.319-343) suggests that Satyrs (goat-totem tribesemen), Centaurs (horse-totem tribesmen), and their Maenad womenfolk, used these brews to wash down mouthfuls of a far stronger drug: namely a raw mushroom, amanita muscaria, which induces hallucinations, senseless rioting, prophetic sight, erotic energy, and remarkable muscular strength. Some hours of this ecstasy are followed by complete inertia; a phenomenon that would account for the story of how Lycurgus, armed only with an ox-goad, routed Dionysus's drunken army of Maenads and Satyrs after its victorious return from India.
"On an Etruscan mirror the amanita muscaria is engraved at Ixion's feet; he was a Thessalian hero who feasted on ambrosia among the gods. Several myths are consistent with my theory that his descendents, the Centaurs, ate this mushroom; and, according to some historians, it was later employed by the Norse `berserks' to give them reckless power in battle. I now believe that `ambrosia' and `nectar' were intoxicant mushrooms: certainly the amanita muscaria; but perhaps others, too, especially a small, slender dung-mushroom named panaeolus papilionaceus, which induces harmless and most enjoyable hallucinations. A mushroom not unlike it appears on an Attic vase between the hooves of Nessus the Centaur. The `gods' for whom, in the myths, ambrosia and nectar were reserved, will have been sacred queens and kings of the pre-Classical era. King Tantalus's crime was that he broke the taboo by inviting commoners to share his ambrosia.
"Sacred queenships and kingships lapsed in Greece; ambrosia then became, it seems, the secret element of the Eleusinian , Orphic and other Mysteries associated with Dionysus. At all events, the participants swore to keep silence about what they ate or drank, saw unforgettable visions, and were promised immortality. The `ambrosia' awarded to winners of the Olympic footrace when victory no longer conferred the sacred kingship on them was clearly a substitute: a mixture of foods the initial letters of which, as I show in What Foods the Centaurs Ate, spelled out the Greek word for `mushroom'. Recipes quoted by Classical authors for nectar, and for cecyon, the mint-flavored drink taken by Demeter at Eleusis, likewise spell out `mushroom'.
"I have myself eaten the hallucigenic mushroom, psilocybe, a divine ambrosia in immemorial use among the Masatec Indians of Oaxaca Province, Mexico; heard the priestess invoke Tlaloc, the Mushroom-god, and seen transcendental visions. Thus I wholeheartedly agree with R. Gordon Wasson, the American discoverer of this ancient rite, that European ideas of heaven and hell may well have derived from similar mysteries. Tlaloc was engendered by lightning; so was Dionysus; and in Greek folklore, as in Masatec, so are all mushrooms -- proverbially called `food of the gods' in both languages. Tlaloc wore a serpent-crown; so did Dionysus. Tlaloc had an underwater retreat; so had Dionysus. The Maenads' savage custom of tearing off their victims' heads may refer allegorically to tearing off the sacred mushroom's head -- since in Mexico its stalk is never eaten. We read that Perseus, a sacred King of Argos, converted to Dionysus worship, named Mycenae after a toadstool which he found growing on the site, and which gave forth a stream of water. Tlaloc's emblem was a toad, so was that of Argos; and from the mouth of Tlaloc's toad in the Tepentitla fresco issues a stream of water....."
-
Dat is maar de opinie van een dichter, hij beweerd ook het volgende ''and end, at the time when the Iliad was composed and kings boasted 'We are far better than our fathers!‘''
In de tijd dat de Illias geschreven werd eerde je je voorouders, het was een groot verraad je vader te verloochenen. Ik neem aan dat de zoektocht van Telemachos naar zijn vader of de trouw en wederzijds respect van Hector, Paris en Priamus bekend zijn.
Graves, ik zoek even op wiki.....Aha :''The work was called a compendium of misinterpretations''. Genoeg mensen die zijn werk niet als betrouwbaar aanprijzen zeg maar.
Mijn beste, ik zou niet te veel geloof putten uit Graves vertellingen over paddestoelen en oude Grieken. Hou het maar lekker bij oesterzwammen, lekker en voedzaam. Dat is dan weer geen gezwam zeg maar;-).
-
Jan B, zo 28 oktober 2012 12:13
in reactie op Ginger Ted
Reageer op Jan
Wist niet dat jij aan paddo's deed.
-
Vroeger wel eens wat uitgeprobeerd, net als andere 'verboden' vruchten. Bij matigheid in een voor langere periode eenmalig experiment en een veilige omgeving met een begeleidende vriend is het m.i. het avontuur waard. Psilocybines heb ik maar een keer gegeten wat vooral vreselijke lachbuien gepaard aan een onstilbare honger opleverde. Niet de moeite van herhalen waard. Meer hallucinogene paddo's of LSD en verwante producten vond ik met mijn brutale en ook donkere natuur behalve zeer indrukwekkend ook wel wat vreeswekkend. Niet ik was daarbij door angst bevangen, daarvoor ben ik te brutaal, maar de ervaring en mogelijk daaruit voortvloeiende daden deed mij achteraf het belang van een ervaren en nuchtere begeleider inzien. Je wilt mij niet 'going berserk' op straat denk ik. de laatste keer dat ik een paddo at is al vele jaren terug tijdens een vakantie. Ik zal het zeker niet te snel weer doen vanwege de wel degelijk grote risico's, niet alleen voor mijzelf. Maar het blijft fascineren. Vergelijk het maar met bergbeklimmen, een keer op de Nürnbergring racen, een afdaling op een mountainbike, e.d. Ik zal er niet naar op zoek gaan, maar sluit onder voorwaarden van een goede begeleider en overige omstandigheden niets uit.
-
Jan B, zo 28 oktober 2012 14:47
in reactie op Ginger Ted
Reageer op Jan
Ik heb ze nog nooit geprobeerd en zal dat waarschijnlijk ook nooit doen. Hallucinaties lijken mij juist buitengewoon eng, vandaar. Mij zul je om diezelfde reden ook nooit aan de LSD zien bijvoorbeeld.
-
Baas in eigen brein.
-
Het verklaard een hoop......
-
Eetbare ik plakjes met roomboter, verse peterselie en wat knoflook.
(en een lekker biefstukje natuurlijk)
-
Mijn favoriete paddenstoel staat in het Bovenste Bosch bij Eperheide, maar ik vrees dat de ANWB die inmiddels heeft vervangen door een fietsknooppunt.
-
http://www.fluweelbloem.nl/wp-content/uploads/2012/10/stinkzwam.jpg
http://www.fluweelbloem.nl/wp-content/uploads/2012/10/stinkzwam-met-vliegen.bmp
De Phallus Impudicus is een hele geweldige zwam die je op meters afstand al kunt ruiken.
Eten zou ik hem niet..lol.
-
Jan B, zo 28 oktober 2012 17:39
in reactie op Godzilla de Godin
Reageer op Jan
Een obscene speling der natuur. De naamgevers ontkwamen kennelijk ook niet aan bepaalde associaties. En dan hebben we het nog niet eens over de stank.
-
Eetbare.
-
Legale?
-
Vorige week nog boleten geplukt voor de lunch. Eekhoorntjesbrood + kastanjeboleten. Begint nu alweer te vriezen, dus siezoen is alweer bijna voorbij.
-
h hh, zo 28 oktober 2012 10:44
in reactie op Hjalmar Hoort
Reageer op h
Hioe heerlijk de koude ook is... het is voor het bos inderdaad heel jammer.
-
Het bos gaat kapot zonder kou.
Afgelopen week nog de dwergvaalhoed in Limburg. De herfst is traditioneel dé tijd voor de zwammen en boleten, hoewel ze ook in andere tijden van het jaar voorkomen. Peter-Jan Keizer van de Nederlandse Mycologische Vereniging (mycologie = de wetenschap die zich bezig houdt met het bestuderen van schimmels) heeft dertig van de meest voorkomende herfstpaddestoelen geselecteerd. Van de ruim 5000 (!) in ons land voorkomende soorten is gekozen voor de meest voorkomende in deze tijd van het jaar.