-
Lees Structure in Five van Henry Mintzberg en weet waarom organisaties groeien en dat het goed is tot op zekere hoogte. Althans, wat de beperkingen worden bij groei. Nl. het getrek aan macht, status door enerzijds ontwerpafdelingen en anderzijds het getrek door midden- en hoger kader. Veel tijd in overleg en onderlinge afstemming wordt nodig, veel tijdelijke project groepjes die zaken moeten opzetten en implementeren. Kortom; weg economy of scales.
Maar ja, reflectie en terug komen op dit soort status en CV-oppimp fusies is niet makkelijk voor het ego van deze en gene.
-
Daan Ouwens, wo 06 januari 2010 12:09
in reactie op Monique Willems
Reageer op Daan
Dat staat gelukkig ergens achterin een kast. En daar moet het maar blijven. Na eerste lezing vond ik er al weinig aan. En de relevantie is voor de fusies in de zorg en de kostenbeheersing in de zorg niet erg groot. Het aantal fusies tussen ziekenhuizen is sowieso al nogal beperkt. Er zijn er ongeveer 200 in Nederland en het logische gevolg daarvan is dat de meeste al monopolist zijn in hun verzorgingsgebied. En daar ging het artikel over. Dat er een soort bovengrens zou zijn voor een ziekenhuis met een menselijke maat lijkt mij nogal discutabel. Waar ligt die dan?
Misschien bij 1000 medewerkers, dat is al een nogal groot bedrijf maar een klein ziekenhuis. Met 30 tot 40 medisch specialisten dat niet alle medische zorg kan bieden. Te klein voor kaakchirurgie, te klein voor oogheelkunde, geen 24 uur spoedeisende hulp en wellicht enkele IC bedden en ga maar door. Als dat het model is dan krijgen we in Nederland grote lacunes in onze medische zorg.
2000 medewerkers dan? Maar is er dan ruimte voor open hartoperaties? En voor transplantaties? Of een kinderafdeling met kinder IC?
Of meer dan 3000 medewerkers naast vrijwel alle specialistische medische zorg een opleidingsziekenhuis met academische status.
Feit is volgens mij dat er ziekenhuizen van verschillende omvang in Nederland noodzakelijk zijn. Meer onderlinge samenwerking en afstemming zou mooi zijn. En er zijn nog enkele kleine ziekenhuizen die zouden moeten streven naar verregaande samenwerking of zelfs fusie om de benodigde medische zorg op goede wijze aan hun patiënten te leveren. Die ziekenhuizen en hun patiënten hebben weinig aan de visie op organisaties van Henry Mintzberg of aan het standpunt van de SP.
-
Ik vind zo'n discussiesite vooral aardig als mensen die reageren proberen tot een zinnig betoog te komen in plaats van de gebruikelijke oneliners. Kwestie van smaak uiteraard maar ik vond deze site bij de start op dat punt wel goed. Dat wordt minder helaas.
Toch nog een poging om een zinnige bijdrage te leveren. Een paar ontwikkelingen in de ziekenhuizen:
De ziekenhuiszorg wordt complexer. Het is ondoenlijk om binnen een klein ziekenhuis alle vereiste specialismes te leveren.
De personeelskosten in de zorg zijn de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen. Dit is het gevolg van oudere werknemers, de afgesloten CAO-s, en de hogere functiewaardering van medewerkers.
Het personeelsbestand in de ziekenhuizen vergrijst. De gemiddelde leeftijd is 42 tot 43 jaar. De groep 50 jarigen en ouder neemt snel toe. De inzetbaarheid van deze medewerkers neemt af. Het wordt ook steeds moeilijker om voldoende nieuwe medewerkers op te leiden.
De kosten aan het onderhoud van gebouwen en materialen nemen toe.
Het aantal mensen dat gebruikt maakt van ziekenhuiszorg neemt toe en zal de komende jaren sneller toenemen.
Als tientallen jaren stijgen de zorgkosten aanzienlijk ook als geen rekening wordt gehouden met de eerder geschetste ontwikkelingen. Denk hierbij ook aan de kosten van medicijnen.
De eisen aan de geleverde kwaliteit van zorgverlening nemen toe.
Nou kan je zeggen dat dit allemaal de schuld is van politici en managers. Maar mij lijkt dat vrij naïef. Ziekenhuizen zijn zeer complexe organisaties die een nogal ingewikkelde dienst leveren. Is het niet aardig vanuit dit perspectief na te gaan denken hoe het beter kan, in plaats van alleen maar te roepen dat alles bij het oude moet blijven en er veel meer geld naar zorg moet? Of zijn er echt veel mensen die desnoods 400 euro per persoon per maand willen betalen voor een zorgverzekering?
-
Zjen Zen, vr 01 januari 2010 15:48
in reactie op Daan Ouwens
Reageer op Zjen
Beste Daan,
mocht je de illusie hebben dat al die feiten, of beter gezegd, overtuigingen bij mij onbekend zijn dan help ik je bij deze uit de droom.
Ik ben op de hoogte en ik ken de argumentatie en redenering.
Je hangt nadrukkelijk de idee aan dat groter en ingewikkelder en vooruitstrevender BETER is.
Ik denk dat je binnen de menselijke maat dient te blijven,,een maat waar alle mensen zich in kunnen bewegen.
-
Ik heb nergens geschreven dat groter beter is. Ik heb wel een aantal feiten genoemd. Gemakkelijk na te gaan ook mocht je dat willen.
-
J. T., vr 01 januari 2010 21:50
in reactie op Daan Ouwens
Reageer op J.
@Daan Ouwens; Ik denk ook dat het niet verstandig is om elk ziekenhuis alle behandelingen te laten uitvoeren.
Uit financieel oogpunt, maar ook om de ervaring die specialisten opdoen.
Als het duurder worden van zorg volgens jou niet ligt aan de politici en de managers, aan wie/wat ligt het dan volgens jou wel?
-
De stijging van het aantal behandelingen (productie), stijging personeelskosten, stijging kosten voor onderhoud verbouw en inventaris, stijging kosten medicijnen en stijging verbruik van medicijnen. Dat zijn zaken die de zorg jaarlijks ongeveer 8 % duurder maken. Er zijn trouwens grote verschillen per ziekenhuis. Het ene ziekenhuis doet het duidelijk beter dan het andere. Maar dat is wel bekend. Een simpele oplossing heb ik echter ook niet. Kritisch kijken naar hoe een ziekenhuis en zijn bestuur functioneert is volgens mij noodzakelijk. Ik ben het echter nogal oneens met mensen die denken dat er voor ingewikkelde problemen simpele oplossingen zijn. Dat is namelijk niet het geval.
-
J. T., ma 04 januari 2010 22:12
in reactie op Daan Ouwens
Reageer op J.
@Daan Ouwens; De stijging van personeelskosten en de kosten voor onderhoud verbouw/ nieuwbouw lijken me juist wel een verantwoordelijkheid van politici en (zorg)bestuurders. Er wordt flink gebouwd en verbouwd in zorgland. Onder andere om te kunnen voldoen aan nieuwe regelgeving. Ook is al jaren bij politici en zorgbestuurders bekend dat de vraag naar zorg toeneemt en dat de hoeveelheid verpleegkundig personeel dit niet bij zal kunnen benen.
Medicijngebruik als kostenpost voor ziekenhuizen begrijp ik niet helemaal, kun je dit toelichten? Ik was in de veronderstelling dat mensen hun medicijnen zelf (via hun zorgverzekeraar) betalen.
Ik ben het wel met je eens dat het verbruik van medicijnen omlaag zou kunnen. In de ziekenhuiszorg ligt dat misschien wat anders maar er zijn genoeg zorgsectoren waar mensen wel erg makkelijk patient/client worden gemaakt. Een patient/client levert tenslotte ook geld op. Dit zegt verder trouwens niet zoveel over de kwaliteit van de uiteindelijk geleverde zorg (zie bv de jeugdzorg, maar ook de ouderenzorg).
Wat versta je eigenlijk onder "Kritisch kijken naar hoe een ziekenhuis en zijn bestuur functioneert " ?
-
Of het personeelsprobleem de verantwoordelijkheid is van de politiek kan je je afvragen. Bij verantwoordelijkheid dragen hoort ook een set instrumenten om iets aan het probleem te doen. Lijkt mij primair een zaak van werkgevers en werknemers.
Maar als je even terug leest kan je zien dat de discussie was wie de problemen veroorzaakt zouden hebben. En het door mij geschetste personeelsprobleem is niet veroorzaakt door de politiek of het management maar door de vergrijzing.
Bij medicijnkosten in het ziekenhuis denk ik aan kunstheupen, hartkleppen maar ook aan de medicijnen die door de ziekenhuisapotheek verstrekt worden. Deze komen grotendeels ten laste van het ziekenhuis budget. Overigens als de kosten vergoed worden door de zorgverzekeraar zijn het nog altijd zorguitgaven. Dus snap ik die opmerking niet, zou je dat eens kunnen toelichten?
Hoe een patiënt geld oplevert is mij ook niet helder uit je opmerking. Maar hoe dan ook moeten de zorgkosten gefinancierd worden uit een verzekering of uit premie opbrengsten van de zorgverzekeraar. Op welke wijze een patiënt dan geld opbrengt zie ik niet.
Met betrekking tot toezicht zou ik wel geloven in een andere aanpak. Er is nu een sterke verwevenheid van de belangen van de raden van toezicht en raden van bestuur. Een bestuurder van een willekeurig ziekenhuis heeft vaak als nevenfunctie een lidmaatschap van de raad van toezicht van een andere zorginstelling. Ik vind dat niet goed. Er moet meer ruimte komen voor patiëntenraden en andere belanghebbenden in de RvT.
Maar ik zou ook een voorstander zijn van het stichten van een onafhankelijk toezichthoudend orgaan dat niet zoals de Inspectie voor gezondheidszorg de minimale kwaliteit van de zorg bewaakt, of de zorgautoriteit, maar een orgaan dat ook de gehele bedrijfsvoering en het personeelsbeleid beoordeeld. Dit orgaan moet daadwerkelijk kunnen ingrijpen wanneer er sprake is van een falend bestuur, nu gebeurt dat vaak te laat.
Bovendien zou dit orgaan regelmatig al haar bevindingen moeten publiceren in voor het publiek begrijpelijke taal. Dit lijkt mij een manier om de burgers de informatie te bieden die zij nodig hebben om bewust te kiezen voor een specifieke zorginstelling.
Wat mijn betreft is gezondheidszorg een dienst die op iedere plaats aan de kwaliteitseisen en toegankelijkheidseisen moet voldoen. Maar ik sluit ook niet uit dat een werkelijk vrije zorgmarkt ons grote verbeteringen op gaat leveren. Alleen is mijn geloof daarin niet al te groot.
-
J. T., di 05 januari 2010 13:44
in reactie op Daan Ouwens
Reageer op J.
@Daan Ouwens; Het gesprek tussen ons begon toen ik jou vroeg waarom je denkt dat het duurder worden van zorg niet aan politici en managers ligt.
Jij noemt als een van de oorzaken "vergrijzing". Het gaat er wat mij betreft om dat die vergrijzing al heel lang bekend is bij politici en managers en dat geen maatregelen genomen zijn om hier adequaat op te reageren.
Kunstheupen en hartkleppen kunnen het verbruik van (o.a. pijn-)medicatie ook verminderen. Verder lijkt me dat er meerdere behandelingen zijn die op langere termijn juist zorgkosten (zoals medicatie) doen verminderen.
Patienten/clienten leveren geld op (al weet ik eerlijk gezegd niet hoe dat in de ziekenhuiszorg is) wanneer zorginstellingen subsidie krijgen voor elke patient/client die ze "behandelen". (http://overheidsloket.overheid.nl/index.php?p=product&product_id=12380 ). Dat is ook een van de oorzaken dat bv. binnen de jeugdzorg steeds meer nieuwe stichtingen worden opgericht....big business.
.
Ben het verder helemaal met je eens dat het toezicht op raden van bestuur en raden van toezicht regelmatig ronduit faalt (http://www.skipr.nl/actueel/overheid-redt-34-zorginstellingen-17250.html ) . Niet zelden blijven bewezen incompetente bestuurders gewoon werkzaam binnen de zorgsector. Op een andere plaats en (soms) in een andere functie, maar met evenveel incompetentie. Ben het ook met je eens dat er een orgaan zou moeten zijn dat daadwerkelijk in kan grijpen en dat dan ook echt doet. Zolang een dergelijk orgaan er niet is en de gezondheidszorg in Nederland een ongecontroleerde bende blijft, geloof ik met jou dat een "werkelijk vrije zorgmarkt" een illusie is die uiteindelijk alleen maar ten koste van de kwaliteit van de gezondheidszorg gaat.
-
Het lijkt er wel op dat wij het ?eens? kunnen worden. Een bedreigend gegeven op een discussiesite. Maar gelukkig zijn we er nog niet.
Eerst maar even de vergrijzing. Het is in ieder geval niet veroorzaakt door politiek en managers, maar het is ook de vraag of deze ?spelers? het kunnen oplossen. Even grof en in hoofdlijnen de situatie volgens mij. Mensen worden ouder en doen een groter beroep op zorg, tegelijkertijd neemt het aantal jongeren af, dus ook de instroom in zorgopleidingen. Per regio in Nederland varieert dit beeld. Maar als de zorgwerkgevers in Limburg, Zeeland en Friesland over 5 jaar nog voldoende nieuwe leerlingen kunnen werven om het aantal vertrekkende medewerkers bij zorginstelling in verplegende en verzorgende functies te compenseren dan hebben zij een wonder verricht. Volgens mij is klonen de enige oplossing. Maar dan moet de inzetbaarheid binnen een termijn van 5 jaar ook optimaal zijn. Je denkt dan al snel aan robots, domotica heet dat in ICT/zorg-jargon. Mijn punt is dat de ?gemiddelde? inwoner van dit land de effecten van de vergrijzing zwaar onderschat.
Ten aanzien van de financiering is het, denk ik, een kwestie van de wijze van kijken. Natuurlijk is de gezondheidszorg een belangrijke economische factor. Maar deze branche draagt pas bij aan het bruto nationaal product, wanneer Nederland zorg levert aan inwoners van andere landen. Het is echter zo dat Nederlanders elders zorg inkopen. In België bijvoorbeeld of ouderen in Spanje. Dus slecht voor het BNP. Als je kijkt op individueel niveau dan is het inderdaad zo dat in beginsel aan iedere patiënt/cliënt/klant een budget hangt dat na geleverde zorg aan de zorgverlener toekomt. In dat opzicht heb jij gelijk.
En inderdaad doen sommige zorgverleners het beter dan anderen en krijgen zij, ook in de jeugdhulpverlening, meer geld dan anderen. Zeker wanneer de ?markt? werkt. Maar goed, dat is maar de vraag.
Prettig om te lezen dat jij je herkent in mijn schets over het toezicht. Ik heb dat eerder voorgehouden aan zorgverleners van laag tot hoog. Meestal was de reactie dat ik mijn roots in Cuba of Rusland moest hebben, op andere wijze geheel ontspoord moest zijn, of dat ik de mondigheid van ouderen/patiënten geheel onderschat. Maar zorg blijft naar mijn idee een zorg/dienst die op iedere straathoek, bij wijze van spreken, van goede kwaliteit te halen moet zijn. Helaas zijn die zorgorganisaties bij afwezigheid van marktwerking zo in-effectief dat de bekostiging lijkt op een zwart gat. Wie het weet mag het zeggen wat mij betreft. Als jij het weet mag je van mij minister worden in het nieuwe kabinet.
-
J. T., di 05 januari 2010 23:23
in reactie op Daan Ouwens
Reageer op J.
@Daan Ouwens; Er zijn wel makkelijke oplossingen tegen vergrijzing hoor....alleen zijn die niet altijd even ethisch verantwoord :).
Vergrijzing is al heel lang een onderbelicht thema. Ook is het al jaren zo dat er in Nederland een tekort is aan (m.n gespecialiseerd) verpleegkundig personeel
Daarbij is de ouderenzorg helemaal niet "hot". Kijk maar naar de het verpleegkunde-onderwijs; daar wil zo goed als niemand de ouderenzorg in.
Zolang er in Nederland nog verzorgingshuizen zijn waar geen tijd is om mensen te helpen naar de w.c te gaan, terwijl ondertussen bakken met geld naar jeugdzorg en verslavingszorg gaan (die niet eens in kaart kunnen brengen waar hun clienten zijn, of hoe effectief hun "productie" op langere termijn is), is er wat mij betreft iets heel erg mis met de verdeling van gelden binnen de gezondheidszorg in Nederland.
Je schrijft; "inderdaad doen sommige zorgverleners het beter dan anderen en krijgen zij, ook in de jeugdhulpverlening, meer geld dan anderen". Dat betwijfel ik dus. In veel gevallen gaat het volgens mij niet om het verlenen van "betere" zorg, maar om het weten waar (subsidie) geld te halen is.
-
@ J. Leuk dat je reageert, maar ik zie niet meer waar we naartoe gaan met deze discussie. Maar goed het is aardig om het er eens over te hebben, er is inderdaad al jarenlang een tekort aan gespecialiseerde verpleegkundigen. Dat zijn dus operatieassistenten, anesthesieassistenten, SEH-verpleegkundigen, verpleegkundigen met kinderaantekening enz. Juist ten aanzien van deze beroepen speelt de politiek of het normale onderwijs geen grote rol. Dit tekort wordt al meer dan 15 jaar veroorzaakt door de slechte personeelsplanning van de werkgevers zelf en heeft inderdaad niets met vergrijzing te maken. Hoewel de problemen nijpend zijn gaat het landelijk in absolute aantallen om enkele duizenden medewerkers en tekorten van enkele honderden. Wellicht nu er een landelijk opleidingsfonds voor deze functies is dat werkgevers bereid zijn wel voldoende leerlingen op te leiden.
De door mij voorspelde tekorten zijn echter wel het gevolg van vergrijzing. In een aantal regio's, zoals onder andere Limburg, neemt het aantal jongen de komende jaren snel af en neemt het aantal hulpvragende ouderen snel toe. Daar zullen dan ook de eerste grote tekorten aan ziekenverzorgenden ontstaan en later ook aan verpleegkundigen. Dat heeft dan nog maar weinig te maken met de mate waarin het beroep aantrekkelijk is, er is dan simpelweg een tekort aan potentieel personeel. Het zou verstandig zijn daar nu reeds op te anticiperen.
Als er in een verzorgingshuis geen tijd is om bewoners tijdig naar de WC te brengen is er sprake van slecht beleid of falend management. Daar hebben wij het eerder uitgebreid over gehad.
Over de verschillende subsidies heb ik niet zo'n uitgesproken mening. Specifieke subsidies maken in de regel maar een klein deel uit van de financiële middelen van een instelling. Een subsidiebureau zoals PNO hengelt voor instellingen, tegen forse vergoeding, geld naar binnen. Maar er productie of beleid op baseren is niet echt zinnig. Het kan wel tijdelijk even wat meer financiële armslag geven. Verder is de jeugdzorg nu nogal fors in beweging, dat gaat met vallen en opstaan. Onder leiding van soms erg goed en soms erg slecht management. Net zoals in het normale bedrijfsleven. Overigens, en dan ben ik weer terug op het hoofdthema, zie ik in het falen of succes boeken hier weinig verschil tussen grotere (gefuseerde) of kleinere organisaties.
-
Nieuw spreekwoord;
Hoe groter hoe dommer.
-
Ik werk in een steriel magazijn in een groot ziekenhuis.
Vroeger voordat het ziekenhuis gefuseerd was werkte ik bij een klein ziekenhuis.
Inkoop en Magazijn deden we met 3 mensen.
1 hoofd inkoper
2 magazijnmedewerker die ook steriel magazijn en inkoopadministratie deden.
Nu heb je een steriel magazijn 3,6 FTE.
Ook een gewoon magazijn op een andere locatie 7,4 FTE.
Dan heb je nog inkoop en inkoopadministratie zo ver ik het weet want inkoop en logistiek hebben allebei een apparte manager.
Ongeveer 10 mensen bij inkoop en het inkoopmanagement.
Dus 21 mensen voor een groot ziekenhuis bij inkoop en het magazijn.
Natuurlijk heb je in een groot ziekenhuis meer mensen nodig dan in een klein ziekenhuis maar 21 in plaats van 3 is wel erg veel.
-
CDA, samen met PvdA, heeft meer afgebroken dan dat wij in ons werkzame leven hebben kunnen opbouwen.
Het wordt tijd voor een andere regering. (Nee niet met G.W want die heeft niet voldoende capabele mensen)
-
Het lijkt me volkomen logisch.
Waar het natuurlijk wel erg positief voor is, is de salarissen voor het hoge management. Voor diegenen dus die beslissen dat fusie beter is.
De marktwerking hier bestaat er dus uit dat gebeurt wat optimaliseert voor hoge salarissen van de beslissers.
En langzamerhand kan ik niet meer geloven dat de leden van het kabinet en de tweede kamer dat niet zien; ze lijken zich, ben ik bang, zo van een toekomstige carriere met riant salaris te verzekeren door voor dit soort ontwikkelingen te stemmen.
-
Marktwerking?......fusies in de zorg? Uw welzijn zal ons een zorg zijn!! Dat is de slogan van regeren 2.0
-
Het zoveelste bewijs van het failliet van het " bedrijfsmatig" werken van Overheids-en Publieksdiensten. De daarmee gepaard gaande groei van allerlei " tussenlagen": lees: extra management en bureaucratie is haast omgekeerd evenredig aan de door de burger gevraagde diensten. Waarbij de extra kosten van dat hele circus niet gaat naar de Uitvoering van die diensten. Of je nu kijkt naar de Jeugdzorg, naar de Gezondheidszorg ,de Post-voorziening of de fusie van kleinere Gemeenten: overal is het resultaat hetzelfde: de kosten lopen op, de bureaucratie neemt toe, de kloof tussen dienst-aanbieder en dienst-consument groeit, zoals ook de kloof tussen gekozende ( bestuurder) en kiezer ( consument). En wat mij betreft hoeven we heus niet terug naar die " goeie ouwe PTT" ( putje graven, tentje bouwen, tukje doen), maar er is in dit land, toch, mag ik hopen, ook bij " Links" genoeg intellect aanwezig om een ook politiek toekomstperspectief te ontwikkelen hoe deze, mijns inziens onmiskenbaar mislukte verzelfstandigings-operaties zó bij te sturen dat a. de dienstverlening verbeterd wordt, b. de beschikbare middelen bij de uitvoering van die dienstverlening terecht komt, en c. de immer voortwoekerende bureaucratie kan worden teruggedrongen. Als de PvdA er in zou slagen, het bovenstaande herkenbaar voor haar kiezers in te zetten/uit te leggen, denk ik dat heel wat huidige Wilders-aanhangers
zich weer herkennen in de partij en daarop ook zouden willen stemmen. Maar dan wordt het wel........tijd om die slag te maken!!!
-
Tsja, als een ziekenhuisbezoek niet echt een 'commodity' is, de keus om eventjes naar een andere 'aanbieder' te gaan niet echt reëel, en afzien van 'het product' vaak helemaal geen optie is, lijkt het me niet echt verwonderlijk dat de 'marktwerking' uhm... suboptimaal is?
-
Mijn leeftijd is mijn grootste tegenstander geworden, ik ben historisch gehandicapt. Ooit ging je voor een ziekenhuisopname naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis maar tegenwoordig moet je het schijnbaar iets anders doen. Ik krijg een hartaanval (stel) en gedurende die beslissende 6 minuten krijg ik de ultieme levensreddende vraag voorgeschoteld, naar welk ziekenhuis wilt u, oeps even googlen hoor. Ik zie het al, hier is een ziekenhuis met een leuke aanbieding, bij amputatie van het linkerbeen halen wij het rechterbeen er gratis af, is dat wat? Of nee, hier heb ik nog een leuke aanbieding bij ziekenhuisopname 7 dagen liggen en maar 6 betalen, is dat dan wat?
Ik blies mijn laatste adem uit terwijl ik zocht naar het goedkoopste ziekenhuis.
In ziekenhuistermen gesproken zijn de instellingen van tegenwoordig kraamkamers voor jonge, snelle, dynamische en meevoelende managers, want ik kan dan wel ziek zijn maar iemand moet het toch managen en dat mag gerust wat kosten.
Ik zei het al, ik ben historisch gehandicapt. Ik woon in een wijk in een redelijke plaats, aan de rand van die wijk ligt een vrij groot ziekenhuis en welke rampspoed me dan ook treft als me weer die ene vraag wordt gesteld naar welk ziekenhuis ik wil zal mijn antwoord altijd zijn, dat ziekenhuis daar, 500 meter verderop, waar anders?
-
Zorg is geen markt. Een standpunt (overigens een van de weinige) van de SP waar ik het roerend mee eens ben. Ik vind het haast een misdaad tegen mensheid dat winst en concurrentie de voorkeur verdienen, terwijl het genezen en het redden van mensenlevens altijd de prioriteit moet hebben in deze branche. Het verbaast me dat er vrijwel geen enkele partij in Nederland is, die keihard tegen dit soort fusies strijdt.
-
Kees Maf, vr 01 januari 2010 10:29
in reactie op Wietse Castelen
Reageer op Kees
De zorg is niet echt een markt voor de patiënt, maar voor de zorgverzekeraars wel. Die zijn namelijk de 'klant' die de zorg inkopen. Ik denk dat wanneer de liberalisering serieus zou worden aangepakt, i.p.v. halfslachtig met overheidsbemoeienis op alle niveaus, de zorg efficiënter, beter en goedkoper kan. Zie de privéklinieken, die draaien zonder wachtlijsten, tegen lage tarieven, met goede kwaliteit en met weinig management-overhead.
-
Je bedoelt net zo "efficient, goedkoop en beter" als in de VS?
-
Flipje Tiel, vr 01 januari 2010 13:01
in reactie op Sylvia Stuurman
Reageer op Flipje
In Amerika heb je uitstekende ziekenhuizen. De vermeende inefficientie komt doordat er zoveel behandelingen mogelijk zijn en door een bureaucratisch systeem van verzekeringen. Die problemen met de verzekeringen komen door bemoeienis van de staat, de vakbonden en de werkgevers met de zorg.
Denk niet dat Amerika het voorbeeld is van een vrije zorgmarkt.
-
Volgens mij is het verstandig eerst het artikel te lezen voordat je een reactie schrijft. Wat mij opvalt is dat de fusie tussen twee Rotterdamse ziekenhuizen is onderzocht. Namelijk de fusie tussen het Clara Ziekenhuis en het Zuiderziekenhuis. Het zou mij vreselijk verbazen als die fusie verband zou houden met de beperkte stijging van de kosten. Beide ziekenhuizen vallen immers al bijna 10 jaar onder een raad van bestuur. Dus in feite is er al heel lang sprake van een fusie. De fusie tussen het Erasmus Medisch centrum en het Havenziekenhuis beide ook in Rotterdam wordt in het artikel niet meer genoemd. Logisch het verschil in omvang en karakter is zo groot (Erasmus is qua bedden 7 maal groter en heeft een academische status) dat van enige concurrentie nauwelijks sprake was, bovendien was het Havenziekenhuis voor de overname al zo goed als failliet. De beide andere onderzochte ziekenhuizen ken ik slecht, ik waag mij dan ook maar niet aan uitspraken.
Rotterdam/Rijnmond is overigens met Amsterdam een van de weinige regio's waar sprake zou kunnen zijn van echte concurrentie tussen aanbieders van zorg. Dit vanwege het feit dat er meerdere ziekenhuizen gevestigd zijn in een geografisch klein gebied met een hoge bevolkingsdichtheid. Vrij unieke situaties in Nederland. Er zijn dus vrijwel altijd meerdere ziekenhuizen dichtbij. Maar de NMA heeft dan wel de verkeerde ziekenhuizen met elkaar vergeleken. Blijkbaar nogal weinig kennis van de materie die ze onderzocht hebben. Jammer dus. Ook jammer dat de journalist van de Volkskrant ook weinig kennis van zaken heeft, en een nogal oppervlakkig artikel aflevert met een grote kop maar geen inhoud. En in dat perspectief bezien zijn de reacties hier wel verklaarbaar. De reeds ingezette lijn wordt gewoon voortgezet.
Ik heb zo mijn twijfels over de opbrengst van meer concurrentie in de zorg. Maar de discussie zou toch eens een keer gevoerd moeten worden op basis van onderbouwde argumenten. Dit soort loos gebabbel zal niet echt veel helpen.
-
Goh, een open deur intrappen.
IK wilde dit niet, net als zoveel andere Nederlanders.
Hoe draaien we dit terug?
-
...En alweer een uitkomst waar de SP voor gewaarschuwd heeft!
-
Nu waarschuwt de SP overal voor. Soms komt dat natuurlijk uit.
-
aad kersten, do 31 december 2009 19:26
in reactie op Joop Schouten
Reageer op aad
Doemdenkers hebben het wel eens bij het rechte eind.
Rasoptimisten hebben het wel eens bij het verkeerde eind.
-
Privatisering maakt zorg duurder.
Winst maken is het credo, niet het optimaliseren van de zorg.
Alle privatisering is een ramp geworden met hogere kosten voor de burger en minder service.
-
Meneer Dick, za 02 januari 2010 16:54
in reactie op Frederik van Leeuwen
Reageer op Meneer
Het artikel gaat over FUSIES, niet over privatiseren!!
-
Waarom kijk ik van dit nieuws nou niet op? Is het wel nieuw nieuws?
Wat elke gewone, simpele burger intuïtief weet, wil maar niet doordringen tot de "intelligentsia" die "de zaak draaiende moet houden".
Leerfabrieken waar niemand elkaar nog kent, waar leerlingen die het moeilijk hebben niet direct herkend en erkend worden en het dan ook nog gek vinden als ze uitvallen, naast de boot vallen, eigenlijk.
Ziekenhuizen zo massaal en vaak zo onoverzichtelijk dat je geen weg meer weet en je te laat komt op je afspraak omdat je niet op de eerste moest zijn maar op de zesde verdieping en je weer teruggestuurd wordt naar de vijfde. Waar men regelmatig miscommuniceert en langs en over elkaar heen praat.
Het lijkt allemaal op papier zo mooi, maar het is in de praktijk bewezen dat grootschaligheid niet overal wenselijk is en tegen je gaat werken.
Ik ben blij dat ze er nou eindelijk achter zijn. Kan dan nu het kleine, intieme streekziekenhuisje weer terug, zodat men niet uren hoeft te reizen om zich als een nummer te laten behandelen?
-
Kees Maf, vr 01 januari 2010 10:03
in reactie op Censuur Joop
Reageer op Kees
Ja, het streekziekenhuis terug! Maar wel als privékliniek graag, die werken namelijk wél kostenefficiënt en klantvriendelijk.
