-
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Donner oudere werknemers pest: eerst laat hij ze langer werken en vervolgens gunt hij ze in die extra jaren ook nog een lager salaris.
De werkgevers staan er lachend bij, want zij krijgen een nieuwe groep goedkope arbeidskrachten bij, die bovendien nog erg ervaren is ook.
Donner kan het systeem heel goed uitleggen en mooi vertellen waarom het nodig is en waarom niet al te veel schade veroorzaakt bij de lager betaalde mensen, die al minder kosten (aan kinderen) hebben. Voor mij toont het maar weer eens aan hoe rot ons economische systeem is; als het nodig is ouderen in ons land lager te waarderen en zo respectloos te behandelen klopt het systeem gewoon niet, hoe mooi verhaal ook klinkt.
-
Het valt niet meer te ontkennen want Donner heeft me ernstig te pakken gehad, ik dacht dat de discussie ging over werkgelegenheid maar niets daarvan. Zijn plannen over de ouder wordende, te dure werknemer is de ultieme poging om de economie aan te wakkeren. Ons land kan alleen maar bestaan bij een groeiende economie dus zijn er harde maatregelen nodig.
Er zijn zo pak 'm beet 7 puur commerciële omroepen die zich met name richten op de groep die nog met open ogen in de val van de commercie trapt, de groep zeg maar van 5 tot 45. Mensen van boven de 50 zijn al een stuk wijzer en weten al dat je persoonlijke status niet afhankelijk is van een dure, grote, benzineslurpende auto. Ze zien in de spiegel de eerste rimpels en een sporadisch grijze haar en beseffen dat al die dure cosmetica ook al geen ruk heeft uitgehaald. Ze weten ook dat een energiemaatschappij die werkt met Frans Bauer en voor het oog een vrouw met grote tieten absoluut geen garantie is voor goedkope energie. Ze hebben meestal een goede woonruimte en zoeken niet naar iets anders, ze rijden in een leuke tweedehands auto, niet al te groot want die auto is een vervoermiddel, als het maar rijdt. Ze geven minder geld uit en sparen wat meer, hetzij voor een leuke oude dag of voor hun kinderen, ergo die groep mensen van 50 jaar en ouder is slecht voor de economie, ze besteden te weinig. De groep van 5 tot 45 kent die beperkingen nog niet en laat zich met plezier belazeren door de commercie, zij laten het geld rollen en zijn dus wel goed voor dit land en de economie en dat moet worden beloond.
Donner heeft de oplossing gevonden, laat ouderen wat minder verdienen want zijn zijn toch al geen goede burgers en beloon de jongeren wat meer want zij weten wel hoe je je verantwoordelijkheid dient te nemen.
Ik dacht altijd dat Donner in zijn vrije tijd wat uit de bijbel las en een fietstochtje op zijn herenfiets maakte maar schijnbaar is het zo'n stil watertje met behoorlijke diepe gronden.
-
De kapitalistische economie.
Wanneer ondernemers zich zorgen maken over ?onze? economie, beweren ze vaak dat de productiviteit te laag is. Ze bedoelen daarmee dat het verschil tussen kosten en opbrengsten van werknemers te klein is. Twee oplossingen: kosten verlagen of opbrengsten verhogen.
Kosten verlagen kan op verschillende manieren. De lonen en salarissen verlagen of in ieder geval niet laten stijgen, dat is een eerste. En tweede is de arbeidstijd te verlengen, de werknemers langer laten werken dan b.v. acht uur per dag. Of het aantal vakantiedagen te verminderen.
Ook voor het vergroten van de opbrengsten hebben ondernemers mogelijkheden. De eerste is investeren in arbeidsbesparende machines. Dat mes snijdt aan twee kanten: er zijn minder werknemers nodig, dus de loonkosten dalen. Maar ook: door het gebruik van machines kan er meer en goedkoper geproduceerd worden dan door de concurrentie. Met andere woorden: de opbrengsten nemen toe. Een tweede is de inzet van beter geschoolde werknemers. Beter geschoolde werknemers produceren beter en kunnen ook de vaak ingewikkelde machines bedienen. Ook dat leidt weer tot hogere opbrengsten.
Toen Karl Marx en Friedrich Engels ruim 150 jaar geleden de toenmalige kapitalistische economie analyseerden, beschreven zij ook de hierboven genoemde processen. Ze gebruikten andere termen. Spraken niet over werknemers, maar over arbeidersklasse. Niet over werkgevers, maar over kapitalistenklasse of bourgeoisie. Het verschil tussen dat wat een arbeider nodig heeft om met zijn gezin van te leven en het door hem geproduceerde, noemden Marx en Engels ?meerwaarde?. Die meerwaarde ontdekten zij als de bron van de winst. De toename van de productiviteit zoals dat tegenwoordig genoemd wordt, noemden zij de groei van de meerwaarde.
De strijd om lonen en werktijden, tussen arbeiders en kapitalisten, noemden Marx en Engels ?klassenstrijd?. Die strijd dwingt de ondernemers hun productie steeds te moderniseren om arbeidskosten te besparen. Daarom is klassenstrijd eigenlijk de motor van de economische en maatschappelijke vooruitgang. Maar tegelijk roept vooruitgang zelf weer nieuwe problemen op. Ten eerste daalt door modernisering de winst. Omdat arbeid de bron is van meerwaarde en winst, zorgen arbeidsbesparende machines voor een daling van de winst. Machines zelf leveren geen meerwaarde. En dus ook geen winst. Ze maken alleen de werknemer productiever. Een tweede probleem is dat door machines overbodige werknemers geen loon of salaris meer ontvangen en dus de geproduceerde goederen niet meer kunnen kopen. Dankzij machines wordt er veel meer geproduceerd, maar minder geconsumeerd: Overproductie en onderconsumptie. Dalende winsten, overproductie, te weinig consumptie, verminderde economische groei, allemaal oorzaken en symptomen van de steeds weer terugkerende crises en recessies in de kapitalistische economie.
Globalisering.
Oplossingen werden en worden gezocht door kapitaal buiten de grenzen te investeren, op zoek naar grondstoffen, arbeidskrachten en nieuwe afzetmarkten. Deze eerste globalisering van de kapitalistische economie aan het eind van de negentiende eeuw leidde tot spanningen en tegenstellingen vergelijkbaar met die van de huidige globalisering. Toen die globalisering, zich manifesterend in kolonialisme en imperialisme, geen duurzame oplossing bood voor de problemen van de kapitalistische economie, bleef de alles verwoestende oorlog tussen concurrerende kapitalistische landen een laatste redmiddel: in de loop van de vorige eeuw alleen al twee wereldoorlogen. Plus koloniale en onafhankelijkheidsoorlogen in gebieden buiten Europa en Amerika.
Krediet.
Door de onvermijdelijk voortdurende dalende winsten blijft er onvoldoende kapitaal over om opnieuw te investeren. Als reactie daarop wordt in de kapitalistische economie het moderne kredietsysteem op steeds grotere schaal toegepast. In feite is dat niets anders dan investeren van kapitaal dat nog niet in de productie is verdiend, er wordt een voorschot genomen op toekomstige productie.
Dat daar op de langere duur grenzen aan zijn, kan ieder mens met een gezond verstand begrijpen. De tegenwoordige 'kredietcrisis' is daarvan een illustratie.
China.
Bankiers en financiers zijn er lang in geslaagd de fundamentele tegenstelling tussen groeiend aanbod en stagnerende vraag (overproductie en onderconsumptie!) te overbruggen. Dat houdt onder meer verband met de enorme economische groei in China in de afgelopen jaren. Tegen zeer lage lonen worden in China veel consumptiegoederen geproduceerd. Maar juist door de lage lonen zijn de Chinese arbeiders niet in staat die goederen ook zelf te kopen. Dus wordt een groot deel van die productie uitgevoerd, naar Amerika, maar ook naar Europa en andere landen in de wereld. Die invoer in Amerika en andere landen wordt aan China betaald in dollars. China en de rest van de wereld beschikken dus over een enorme hoeveelheid dollars die voor een groot deel weer worden uitgeleend aan de Amerikaanse regering en aan Amerikaanse banken en bedrijven. Met die dollars wordt de Amerikaanse staatsschuld (en de Amerikaanse oorlogsvoering!) gefinancierd. Een staatsschuld van duizenden miljarden dollars. Via banken en financiers werd de Amerikaanse bevolking in staat gesteld op grote schaal op krediet te consumeren, ondanks de ook in Amerika dalende inkomens van de werkende bevolking. Het is duidelijk dat Amerika nooit werkelijk in staat zal zijn die enorme schulden af te lossen. Er komt een moment dat de kunstmatige koers van de dollar instort, met een diepe economische crisis op wereldschaal als resultaat.
Dollar 'wereldmunt'.
Dit proces kon lange tijd doorgaan doordat de dollar sinds de tweede wereldoorlog als 'wereldmunt' gehanteerd wordt. Bijna alle betalingen tussen landen worden gedaan in dollars, met als bekendste voorbeeld de betalingen voor olieleveranties. Door de status van de dollar als 'wereldmunt' blijft de koers van de dollar kunstmatig op peil. Dit alles wordt nog verergerd door het feit dat banken en financiers niet alleen in Amerika maar over de hele wereld ertoe over zijn gegaan nieuwe financieringen op te zetten met bestaande schuldpapieren, onder andere met hypotheken. Nog slechts een klein deel van de huidige kredieten wordt dus gedekt door werkelijke productie in het heden en de nabije toekomst. Bron van financiering kunnen naast bedrijfswinsten eigenlijk alleen spaargelden zijn, naast pensioengelden als uitgestelde loonbetaling of uitgestelde consumptie. Daarnaast mogelijk nog betaalde premies voor verzekeringen en de betaalde lonen en salarissen op de particuliere lopende rekeningen.
In werkelijkheid zijn de praktijken van de kredietverstrekkers bijna volledig los geraakt van de maatschappelijke en economische werkelijkheid. De zogenaamde zakenbanken die samenwerken met beleggingsfondsen hebben helemaal geen spaargeld als basis voor hun financieringen, eigenlijk helemaal geen reëel geld. Zij lenen het geld van andere banken en financiers, die dat geld op hun beurt ook weer geleend hebben. Want die andere banken die wel een dergelijke basis moeten aanhouden kunnen volstaan met slechts 8 tot 10 en soms zelfs met maar 4 tot 6 procent dekking met reëel geld. Tegelijkertijd hebben die zelfde kredietverstrekkers door hun financiële en economische macht een onvoorstelbare en niet te controleren invloed op die maatschappelijke en economische werkelijkheid. Dat dit systeem moet vastlopen en in elkaar klappen zien we nu in de huidige economische crisis gebeuren.
Groei.
Ook de kwestie van de 'economische groei' hangt hiermee samen. In de aanvang ontwikkelt een kapitalistisch economisch systeem zich razendsnel, met groeicijfers van wel tien procent of meer per jaar. Tot de problemen van overproductie, onderconsumptie, dalende winsten, minder kapitaal beschikbaar om te investeren, zich aandienen en de economische groei begint te stagneren. Als reactie gaan ondernemers en investeerders op zoek naar nieuwe terreinen om kapitaal (op krediet) winstgevend te maken. Dat is de achtergrond van het neoliberale beleid om nieuwe gebieden onder de werking van de markt te brengen en ook publieke diensten meer en meer te privatiseren of te verzelfstandigen: energie, openbaar vervoer, onderwijs, gezondheidszorg, post.
Er zit ook nog een tweede kant aan dat kredietsysteem. Door de overproductie en de dreigende onderconsumptie is er bij de consumenten met hun relatief (en vaak ook absoluut) dalende inkomens onvoldoende mogelijkheid de door de werknemers geproduceerde goederen aan te schaffen. Als oplossing worden die consumenten ertoe verleid en verplicht om veel op krediet te kopen: huizen, auto's, huishoudelijke apparatuur enz. Ook dat is een onderdeel van de 'kredietcrisis'. Beide kanten van die crisis manifesteren zich op dit moment het sterkst in Amerika, maar ook Groot-Brittannië en Europa ontkomen er niet aan. Ook China en andere goedkoop producerende landen ondervinden er de gevolgen van. De stagnerende export heeft in China al sluiting van bedrijven en groeiende werkeloosheid veroorzaakt. Verhoging van de lonen om zo de consumptie te stimuleren is onmogelijk, want dat leidt ook in het kapitalistische China tot vermindering van de meerwaarde en tot daling van de winsten. Zo is de cirkel rond en stort de kapitalistische economie de wereld in een economische crisis vergelijkbaar met de depressie in de jaren dertig van de vorige eeuw.
Het ?reserveleger?.
Als in de kapitalistische economie de werkeloosheid groeit, leidt dat vaak tot vreugde bij de investeerders en tot stijging van koersen op de beurzen. Dat lijkt merkwaardig, maar dat is het niet. Toenemende werkeloosheid leidt immers tot veel aanbod van en een verminderde vraag naar arbeidskrachten. De prijs daalt. Lonen dalen, of stijgen in ieder geval niet. Dat leidt zoals gezegd direct weer tot een nieuw probleem: lagere lonen betekenen verminderde consumptie. Allereerst vooral bij bedrijven die produceren voor de binnenlandse markt of zich bezig houden met de distributie en verkoop van goederen. Een ondernemer betaalt zijn personeel graag weinig loon, maar hoopt dat zijn concurrenten hoge lonen moeten betalen. En hoopt ook dat die hogere lonen aan zijn producten uitgegeven worden. Die steeds weer terugkerende werkeloosheid levert dus een probleem aan de kant van de consumptie. Maar aan de kant van de productie is het onmisbaar: een groot aantal werkelozen drukt het loonpeil. Marx en Engels gebruikten voor deze in de kapitalistische economie onmisbare werkelozen de term ?industrieel reserveleger?. Natuurlijk moet dat reserveleger wel beschikbaar zijn voor de productie, vandaar dat er zo veel energie besteed wordt aan scholing, bijscholing, omscholing van mensen zonder werk. Wat weer een nieuwe tegenstrijdigheid oplevert: die mensen produceren niet, maar kosten wel geld. Dat moet betaald worden uit belastinggeld, maar ondernemers betalen niet graag belasting, want dat gaat ten koste van de winsten en van het voor investeringen benodigde kapitaal. Ondernemers doen voortdurend een beroep op de overheid (in de kredietcrisis gaat het om honderden miljarden!), maar willen (en vooral: kunnen) aan dat overheidswerk niet mee betalen. Zij hebben behoefte aan goed geschoolde werknemers, maar willen en kunnen geen geld aan onderwijs en scholing besteden of er belasting voor betalen.
Werkende vrouwen.
Interessant aan de kwestie van het reserveleger is ook de positie van vrouwen. Als mannen en vrouwen met kinderen beide werken neemt de omvang van het reserveleger toe en daarmee de neerwaartse druk op de lonen. Tegelijk nemen de gezinsinkomens toe wat weer gunstig is voor de groei van de consumptie. Natuurlijk moeten die vrouwen ook geschoold zijn en moeten er voorzieningen zijn voor kinderopvang. Zaken die geld kosten, geld dat niet geconsumeerd of als kapitaal geïnvesteerd kan worden. De druk op vrouwen om te werken heeft dus weinig van doen met emancipatie, maar is een noodzakelijke druk vanuit de kapitalistische economie. En heeft al helemaal niets te maken met pleidooien voor 'meer vrouwen in de top'. Alsof het werkende mensen iets zou interesseren of hun baas een man is of een vrouw. Een simpel uitgangspunt zou moeten zijn dat in een gezin met kinderen één van de partners het gezinsinkomen moet kunnen verdienen. En dan maakt het verder niets uit of dat de man of de vrouw is. Maar dat simpele uitgangspunt botst met de wetten van de kapitalistische economie. Ook de roep om langer doorwerken en verhoging van de pensioenleeftijd moet vanuit het perspectief van het reserveleger begrepen worden.
Conclusie.
Al met al kan geconcludeerd worden dat de marxistische analyse van de kapitalistische economie ondanks alle veranderingen nog steeds nuttig en bruikbaar is.
Dat was 150 jaar geleden ook de kracht van het werk van Marx en Engels: een analyse van de toenmalige economie en de daaraan gekoppelde maatschappelijke verhoudingen. Over de uitweg uit de kapitalistische tegenstrijdigheden, socialisme, hebben zij wel iets geschreven, maar alleen in zeer algemene termen. Onze visie kan samengevat worden in de woorden ?alleen het socialisme biedt een toekomst?. Maar over de precieze inhoud van dat socialisme kan niet veel gezegd worden, er bestaat geen blauwdruk.
-
Je vergeet de oorlogs en wapenindustrie die ook moet draaien om het systeem in stand te houden, of zie ik het verkeerd ?
-
Mensen worden onrendabel verklaard en dat proces gaat gestaag door. Oud en jong worden tegen elkaar uitgespeeld. De ouderen zijn nu aan de beurt wie volgt? Hoelang mogen deze mensen hier nog mee door gaan en er steevast, zoals Donner, een gezicht bij trekken alsof hij het er zo moeilijk mee heeft of dat hem iets enorm dwars zit maar ondertussen draait hij in dit geval net zo makkelijk de ouderen een poot uit. Niet eens namens ons of een ander zinnig maatschappelijk doel.
Nee, ze moeten aantrekkelijker gemaakt worden voor werkgevers door ze minder rendabel te verklaren en dat hele verhaal over dat loongebouw is een praatje voor de pot.
De volgende stap is de CAO's aanpakken want de vakbonden zijn verzwakt maar ik denk dat ze zich ooit zullen verrekenen,hun hand overspelen en dat ze enorme maatschappelijke tegenstand zullen ondervinden.
-
Wat zegt Donner hier nou?
Bekijk mijn loon, nu ben ik veel te duur voor mijn werkgever.
Verderop in het stuk zegt hij dat hij niet voldoende productief is.
Dus.... ontslaan die man!
-
Piet Hein Donner is van 1948. Veel te oud en te duur als minister. Ik stel voor: minimumjeugdloon voor iedere politicus van boven de 50.
-
Ik zie het helemaal voor me: op mijn 67e stram bewegend, met zere polsen een zware po, gevuld met 'je weet wel' , zeulend over de afdeling. Een flinke plus bril, met moeite de etiketten op de medicijndoosjes lezend.De zwaar gevulde linnenzakken achterlatend voor de schaarse jonge collega, want mijn rug is wat broos. Ik ga niet al te snel naar de bel, want die hoor ik niet zo best meer.
Ja vast, mijn werkgever is straks dolblij met mij. Omdat ik na 2010 geen loonsverhoging meer ga krijgen ben ik een goedkope werkkracht. (is iedere verzorgende nu al)
Heeft die Donner enig idee wat ons werk inhoudt? En durft hij dan ook nog te beweren dat we langer moeten doorwerken met minder loon?
Zoals Agnes Kant al aangaf, er zijn andere manieren om aan geld voor de vergrijzing te komen.
-
Bij onbeschaafde wilde stammen diep in de jungle worden ouderen met respect behandeld vanwege hun wijsheid, kennis en ervaring. In het beschaafde westen wordt wijsheid, kennis en ervaring afgedaan als lastig en onproductief.
-
Stukje bij beetje worden de contouren van het Nieuwe Nederland zichtbaar: langer doorwerken, pas later recht op AOW, WW die steeds verder wordt uitgekleed, zodat je al snel in de bijstand komt, die volgens Klijnsma en consorten naar het Amerikaanse model moet worden "hervormd" (pas op voor politici die dat woord gebruiken!) zodat je na een paar jaar met voedselbonnen moet rondkomen. En nu moeten oudere mensen dus langer blijven werken tegen een lager salaris. Let wel: dit geldt natuurlijk ALLEEN voor de ouderen die sowieso al in de lagere inkomensklasse zitten - dit is nl. de groep die gepakt wordt met de verhoging van de AOW-leeftijdsgrens. En de PvdA maar vrolijk meewerken met dit soort praktijken... het geestige is dat ze zich dan afvragen waarom hun partij als een ballon leegloopt. Dit leeglopen kan voor mij niet snel genoeg gebeuren, ik sta er persoonlijk bij te juichen.
-
Minister Donner voert gewoon de werkgeversagenda uit: langer doorwerken tegen een gemiddeld lager salaris. Dat is natuurlijk niet nieuw voor het CDA. Het CDA regeert het liefst met de VVD en dat komt niet omdat het CDA zo'n sympathie heeft voor liberale ethiek. Het CDA is ook een conservatieve partij met een voorkeur voor de werkgevers.
De PvdA is vanouds een partij die de belangen van de werknemers in het oog houdt en die een band heeft met de vakbeweging.
De invloed van de vakbeweging en met name de FNV is sterk verminderd omdat het ledental onverminderd te laag is en de achterban verdeeld is geraakt. Veel leden zoeken het op de uiterst linkervleugel, bij partijen die nooit geregeerd hebben en waarvan de PVV toegeeft dat ze geen kader kunnen vinden. Het is te betreuren dat de partij die het best de sociale balans in het oog houdt, de PvdA dus, nu de rug wordt toegekeerd.
Nu de PvdA op minder kiezers kan rekenen legt het CDA steeds meer gewicht in de schaal en kan Donner uitdagend de werkgeversagenda op tafel leggen.
Dat hij ruimte krijgt komt niet door de PvdA, die zo'n beetje als nationale zondebok fungeert, maar gewoon omdat veel werknemers hun eigen belang onvoldoende in het oog houden en hun heil zoeken waar dat niet te vinden is.
-
Stan B., ma 07 december 2009 11:31
in reactie op Leo J Bouwman
Reageer op Stan
"De PvdA is vanouds een partij die de belangen van de werknemers in het oog houdt en die een band heeft met de vakbeweging." Ben het eens met deze zin, indien deze in de verleden tijd wordt gezet. Ik kan woedend worden over de PvdA, en het is volkomen terecht dat deze partij door velen wordt verlaten. De leiding van de PvdA heeft ervoor gekozen - waarom mag joost weten - mee te gaan met al het rechtse 'hervormings'beleid ten aanzien van de arbeidsmarkt en de sociale zekerheid. Extreemrechtse figuren als Klijnsma, die het liefst mensen met een bijstandsuitkering met voedselbonnen wil afschepen, krijgen het in de PvdA steeds meer voor het zeggen. Gevolg: mensen die gewoonlijk PvdA stemmen, stappen nu over naar de SP, of raken zo gefrustreerd door deze onnavolgbare draai- en verraderspraktijken, dat ze niet meer gaan stemmen, of uit wraak PVV stemmen. Dat laatste zal ik nooit doen, maar bij mij gaat de vlag uit als de PvdA bij de volgende verkiezingen vermorzeld wordt. Ik heb meer respect voor de VVD, dat is een rechtse rotpartij, maar die doen daar tenminste eerlijk over.
-
Deze discussie leidt af van waar het om gaat.
De WOA-leeftijdsgrens.
De discussie zou moeten gaan over de alternatieven:
Hypotheekaftrek, JSF, Megasalarissen bij overheid en semi-overheid, enz..
De keuzes die deze man al als een voldongen feit presenteert worden gewoon op deze wijze de strot geduwd. (Zoals bij meerdere 'onzalige' CDA-ideeën in het verleden.)
En wat ouderen aangaat?
De meeste lopen als 'de onzichtbaar' rond. Tot daar iets te halen valt.
-
Donner heeft boter op zijn hoofd, via de Geus z'n staffel methode ervoor gezorgd dat ouderen ''legaal'' financieel gediscrimineerd worden door ze een hogere pensioen premie te laten betalen.
Dus gingen ze in vergelijk met een jongere met zelfde funktie minder netto verdienen ( lang niet ieder bedrijf heeft een CAO en er zijn er ook zat die niet doen aan funktie jaren), vervolgens ook nog zeuren dat ze te duur zijn?
Die man had nooit op een dergelijke post mogen zitten.
Je krijgt waar je voor stemt.
Hasta etc.
-
Het is voor mijn gevoel heel simpel. Als ouderen niet meer aantrekkelijk zijn op de arbeidsmarkt dan heb je een paar opties:
a. Je maakt ze aantrekkelijker door ze goedkoper te maken.
b. Je maakt ze aantrekkelijker door ze beter te maken, scholen dus.
c. Je accepteert dat ze niet meer aantrekkelijk zijn en organiseert een vangnet.
Het pijnlijke van Donner zijn verhaal zit in het feit waar hij de financiering vandaan wil halen. Bij de ouderen dus.
En daar zit nou net de denkfout. Ouderen wijzen niet zichzelf af maar worden afgewezen. Door (leeftijds-)discriminerende werkgevers.
Dus Donner heeft 2 opties:
1.
-
Het komt mij voor dat pincipieel de hoogte van een salaris vooral zou moeten worden bepaald door de zwaarte van een functie en de wijze waarop een functie wordt vervuld. Leeftijd zal dus een ondergeschikte rol moeten spelen,. Wel is het zo dat iemand die lang een functie vervuld (doorgaans een oudere werknemer) over meer ervaring beschikt en dus makkelijker kan voldoen aan de functie-eisen. Als je bijna 50 jaar in zowel het bedrijfsleven als bij de overheid hebt mogen werken en rondkijken dan kun je niet ontkennen dat er bij veel organisaties mensen (meestal oudere) op stoelen blijven zitten, die eigenlijk een andere of een aangepaste functie zouden moeten krijgen. Maar dat is nu vaak extra moeilijk
omdat zij op hun eindloon zitten en het zich niet kunnen (of willen) permiteren om in loon een stap terug te doen. Dat pakt bij pensioenregelingen met eindloonstelsel desastreus uit voor het pensioen. Nu zijn er al veel pensioenregelingen inmiddels aangepast en naar het middelloon stelsel overgestapt en dat maakt het wat makkelijker om op oudere leeftijd te switchen van een zware baan naar een wat lichtere baan, althans v.w.b. de gevolgen voor het pensioen. Bij een wat vlakkere curve van het loongebouw, gerelateerd aan leeftijd zou minister Donner best wel eens punt kunnen hebben om in de toekomst ouderen langer te laten participeren, wat mede een doelstelling is van de verhoging van de AOW-gerechtigde leeftijd. En en passant is het ook gunstig voor jongeren omdat zij dan niet minder verdienen dan ouderen indien zij dezelfde ( en op gelijkwaardige wijze ) de functie vervullen.
De totale loonkosten zullen gelijk blijven er is alleen sprake van een eerlijker verdeling over de leeftijdsklassen.
Het Kabinet probeert naar mijn wijze van zien terecht om een geleidelijke invoering van de AOW leeftijd te realiseren en niet eenzijdig de rekening bij of ouderen of jongeren te leggen.
Gepensioneerden en zij die daar binnen enkele jaren aan toe zijn hebben geen gelegenheid om hun pensioeninkomen nog aan te passen. Jongeren, die nog moeten beginnen of net zijn begonnen hebben nog gemiddeld 45 jaar om op de nieuwe eindsituatie in te spelen en als ze dan ook nog eerder gelijk worden betaald dan is dat ook voor hen positief.
-
Ik vind deze overheid anders heel erg duur...kan daar niet wat van af??
-
Het Kabinet probeert naar mijn wijze van zien terecht om een geleidelijke invoering van de AOW leeftijd te realiseren en niet eenzijdig de rekening bij of ouderen of jongeren te leggen.
Gepensioneerden en zij die daar binnen enkele jaren aan toe zijn hebben geen gelegenheid om hun pensioeninkomen nog aan te passen. Jongeren, die nog moeten beginnen of net zijn begonnen hebben nog gemiddeld 45 jaar om op de nieuwe eindsituatie in te spelen en als ze dan ook nog eerder gelijk worden betaald dan is dat ook voor hen positief.
prima(?) dat jij er zo over denkt. Maar ik denk dat wij in een van de rijkste landen ter wereld leven en dat dit dus geen discussie hoeft te zijn.
Het is een politieke keuze als je kiest voor de JSF en de AOW leeftijd verhoging. Wat kost de oorlog in Irak?
Ik zou daar wel eens wat openheid over willen hebben.
-
Citaat:"Gepensioneerden en zij die daar binnen enkele jaren aan toe zijn hebben geen gelegenheid om hun pensioeninkomen nog aan te passen".
Ze gaan later met pensioen. Ze hebben juist extra tijd om hun pensioen op te bouwen.
Nu ben ik er niet voor om 60 plussers ineens te verassen met 2 jaar langer doorwerken, maar een paar maanden zou in mijn optiek best kunnen.
-
Dit kabinet gaat de geschiedenis in als het Kabinet van de Sigaar Uit Eigen Doos. Onze Doos voor goed begrip. Zo kochten we een bank, waarvan de teller bij mij rond de ruim 30 Miljard Euro is blijven steken. Hoeven ministers nog steeds niet na afloop van hun termijn direct te solliciteren en houden ze ook een niet marktconform lange tijd hun uitkering. Marktconform? Wat zeg ik nu? Er is geen markt! Men maakt de regels zelf, en als die ongunstig uitpakken komt er een pleister op. Zo werkt het toch? Donner bedoelde ook vast niet zichzelf, toen hij dit voorbeeld noemde.
De nieuwste inval om onze Kerst te verzieken, is dat we straks langer doorwerken, maar natuurlijk wel tegen een lager salaris. Dubbel genaaid is sterker, hoor ik wel eens.
Maar gelukkig gaat Donner of zijn opvolger straks niet over de uurlonen. Want, en nou komt 'tie - er zijn straks toch onvoldoende werknemers om het werk te doen. Dan zijn er alleen maar ouderen over, en die moet je gaan verleiden om voor je te werken. Donner heeft er m.i. niet de uitstraling voor, voor het grote verleidspel. Misschien misschien moesten we dat maar aan iemand overlaten, die er wel het talent voor heeft.
Of naar Donner, of naar de Costa? Dát zal de keuze worden.
Nee, ouderen gaan straks gewoon meer verdienen dan ze ooit gedaan hebben agv algemene schaarste op de arbeidsmarkt. Dat wordt privé rijke ouden van dagen verzorgen. Dát gaat de moeite lonen.
Zo heel druk hoeven we ons volgens het CDA nog niet te maken. Wat zegt u? 100 miljoen meer voor een CDA bevoorradingsbootje? Geen punt onder vrienden. We draaien de CDA-steven 180 graden en weer een probleem opgelost.
Dan is het ook wel zo elegant de dan minder verdienende ouderen een stukkie mee te laten varen? Schip ahoy, land in zicht ....
-
Zo lagzamerhand begint het echt onsmakelijk te worden,dat dappere uitspraken doen over die verdomde ouderen. Een minister van sociale zaken en werkgelegenheid ONWAARDIG!! Waar haalt hij het lef vandaan om konsekwent de oudere werknemers in een verkeerd daglicht te plaatsen! Het is gewoon een Grote Schande en dat allemaal omdat de overheid niet heeft nagedacht over de konsekwenties van dit soort opmerkingen! Ik ga in de volgende verkiezings ronde niet weer naar de stembus bah
-
Beste Gerben, reden te meer naar de stembus te gaan, maar dan wel ff het juiste vierkantje rood maken.
-
Donner heeft meer dan een punt. De loonontwikkeling gedurende de carrière van een werknemer is onlogisch en zit de oudere werknemer in de weg. En voor iedereen die er gelijk van maakt dat oudere werknemers loon moet inleveren: dat heeft hij helemaal niet gezegd.
Het is al vaker geopperd: laat werknemers sneller hun top bereiken en leg die top wat lager. Per saldo verdien je gedurende je leven hetzelfde, je hebt alleen wat eerder een hoger loon (juist wanneer je het nodig hebt: kinderen, eigen huis).
-
Alweer de econoom door de bocht... Goedpraten wat niet goed te praten is...
Marcel, denk je nu echt dat het Donner te doen is om ons een handje te helpen..?? Ik lees echt iets heel anders..
-
"de econoom door de bocht"? Wat bedoel je daar mee?
-
Precies wat ik zeg. Een mens kan niet de uitleg geven die jij geeft. Een econoom (of politicus) wel.
En in plaats van steeds zielig te doen omdat je blijkbaar denkt dat ik het op jouw persoon gemunt heb, kun je veel beter ingaan op de inhoud (alweer...); denk je nu echt dat het Donner te doen is om ons een handje te heplen? Of helpt Donner het grootkapitaal (de economie)?
-
Je zit er met je opgewonden gedoe ook helemaal naast. Ik weet niet wat Rinus Aldus voor werk doet, maar hij legt het in ieder geval prima uit. Het is dan ook een gedachtengang die al langer door veel verschillende mensen omarmd wordt. Die veel voordelen biedt. Dat jij met een totaal gebrek aan kennis over dit onderwerp van wal steekt zonder ook maar moment na te denken . . .
Maar ja. Het kan natuurlijk dat Rinus een econoom of politicus is.
-
Ik weet ook niet wat Rinus Aldus voor werk doet of heeft gedaan, maar hij begint al met een vreemde aanname...
"Het komt mij voor dat pincipieel de hoogte van een salaris vooral zou moeten worden bepaald door de zwaarte van een functie en de wijze waarop een functie wordt vervuld," Aldus Rinus (kon die woordspeling niet laten...). Da's een leuke wens, maar zo werkt de economie niet, en jij moet dat weten. Sterker nog: je kunt bijna stellen dat hoe hoger het loon, hoe minder ervoor gewerkt hoeft te worden. En dat terwijl ieder onderzoek aantoont (en iedere kleuter kan bedenken) dat de hoger betaalden exponentiëel MINDER produceren dan lager betaalden. Ziedaar uw irrationele economie in actie.
Dan beweert hij: "De totale loonkosten zullen gelijk blijven er is alleen sprake van een eerlijker verdeling over de leeftijdsklassen." Loonkosten... Da's dus geredeneerd vanuit het perspectief van de werkGEVER en niet de werkNEMER. Nogmaals: is dat voor ons of voor de economie?
Daarna gaat hij in op het door de overheid geschapen dispuut tussen de generaties. Ook om ons een handje te helpen natuurlijk.
En wat dacht je van pré-pensioen, VUT, levensloopregeling etc. etc. Ook allemaal bedoeld om ONS te helpen nietwaar?
Marcel, wat jij (en ook Rinus, klaarblijkelijk), nog niet kan zien, is dat onze economie met geen enkel rationeel argument te verdedigen is. Wat jij nog steeds gelooft is dat een voortvarender economie een voortvarender volk impliceert: da's een leugen waar jij nog niet doorheen kan prikken, de meeste economen niet.
Tenslotte: je geeft alweer geen antwoord op de vraag: gooit Donner dit balletje op om ons te helpen? Of doet hij dat omdat hij gelooft dat het goed is voor de economie? Dat jij de economie goed begrijpt (niet beter dan ikzelf overigens) wil niet zeggen dat die economie zaligmakend is: "It's no measure of good health to be well adjusted to a profoundly sick society." Deze economie is ziek Marcel, onze maatschappij is ziek, en jij legt je daarbij neer. Ik niet.
-
Geweldig verhaal, maar wat is nu je bezwaar tegen het 'voorstel' van Donner?
-
Docenten worden er toch in getraind vragen te beantwoorden..? Of ben je stiekem politicus? En welk gedeelte van welke bijdrage van mij heb je niet begrepen?
Ach laat ook maar: er komt toch geen, of alweer een ontwijkend antwoord...
-
Nou nee. Ik ben vrij helder. Ik vind dat Donner een punt heeft. Ik leg ook uit waarom. Ik hoor nog steeds niet waarom jij er zo tegen bent.
-
Op zich nobel en te respecteren dat je het, waarschijnlijk met de beste bedoelingen, wil opnemen voor deze maatregel maar je draaft daarin volgens mij een beetje door.
Er is in dit land niemand, die niet werkzaam is in de commerciele sector en dat zijn er veel, die qua salariëring oneindig doorgroeit in het zelfde beroep of vakgebied als waarin hij/zij werkzaam is. Dat is wel wat Donner lijkt te suggereren volgens mij en jij trapt er in door te denken dat het echt zo is wat hij zegt.
Op een geven moment zit je op de hoogste trede van de hoogste schaal maar dan ben je nog lang geen 65.
Dus dat sneller je top bereiken wat jij noemt is al zo, dus wat is nu je punt Marcel ?
-
Een volgende fase van de neoliberale doctrine is aangebroken met de missie van dit kabinet namleijk de afbraak van zwaar bevochten opgebouwde arbeidsrechten met het door velen als legitiem en reëel geachte spookbeeld dat het anders niet te betalen is als voornaamste argument. Dat dit een gevolg is van het individualiseringsbeleid dat voor velen neerkomt op zoek het maar uit wat je voor jezelf kunt regelen, wordt niet expliciet naar voren gebracht. Voordat een rechtse rakker me corrigeert zal ik het zelf maar doen. Het gaat om het nemen van eigen verantwoordelijkheid.
Dit kabinet ziet of wil niet zien dat dit soort zware ingrepen onrust en onvrede onder grote delen van de bevolking veroorzaken. Niet alleen bij werklozen maar veel werkenden zijn onzeker en voelen zich opgejaagd en dat leidt tot maatschappelijke spanningen en vaak ondefinieerbare onrustgevoelens die geuit worden op de zogenaamde zonde bokken. Alleen al hierom groeit de aanhang van de PVV gestaag. Ik dacht deze elite dat trachtte te voorkomen maar de PVV hoeft zelf niets te doen.
Het lijkt de taliban wel die geduldig wachten tot het vertrek van de bezetters van wat zij zien als hun land die er een potje van maken, waarna zij weer vrij spel hebben. Zo wacht de PVV zonder zich noemenswaardig te hoeven inspannen tot de volgende verkiezeing waarbij het gevoerde kabinetsbeleid een garantie is voor minimaal deelname aan het volgende kabinet na de komende verkeizingen.
-
Mijn punt is dat werknemers van 50 plus onevenredig duur zijn. Als je dat verschil kleiner maakt (door iemand veel eerder z'n top te laten bereiken, maar de top lager te leggen) worden ze aantrekkelijker voor werkgevers. Iemand van 35 en 50 verschillen in loonkosten aanzienlijk minder of zelfs helemaal niet meer. Dan telt kwaliteit of ervaring. En daar zou het om moeten gaan. Zo geef je 'de ouderen' een reële kans op de arbeidsmarkt.
Iedereen roept dat de verschuiving van de AOW-leeftijd zo'n waardeloos plan is juist omdat ouderen een slechte positie hebben op de arbeidsmarkt. Dit 'voorstel' verbetert die positie.
Overigens gaat Donner er niet over. Het is meestal in een CAO geregeld.
-
Waarom is iemand met veel ervaring en expertise niet daarom alleen al aantrekkelijk genoeg voor een werkgever om hem of haar ook daarnaar te betalen en wordt hij dat pas als hij goedkoper is ?
Is het omdat het hebben van meer kennis en ervaring geen of minder waarde vertegenwoordigd ?
Is Donner er trouwens om het aantrekkelijker te maken voor werkgevers ?
Is hij als minister van Sociale Zaken een werkgeversvertegenwoordiger ?
-
Maar meneer Donner heeft het over het kijken naar loon van ouderen, niet naar het kijken van lonen van jongeren. Aanname dat hij dus bedoelt dat jongeren meer moeten gaan verdienen lijkt mij dus onzin, dat is niet iets waar hij het over heeft.
Ik ben helemaal voor hoor. Iedereen hetzelfde verdienen is het enige dat de wereld veilig maakt.
Maar je hoort dan altijd dat niemand dan meer wil werken, of dat iedereen dan "de leuke" baantjes wil... interessant gegeven toch. Blijkbaar zijn er baantjes die mensen liever niet doen. En dat blijken dan niet de best betaalde baantjes. Vreemd toch? Zo blijken de best betaalde baantjes ook niet eens baantjes waar je het meest voor geleerd hebt ( en dan bedoel ik niet eens de prins ), of waar je het meeste bijdraagt aan de mensheid. Sterker nog, het lijkt eerder andersom. Als je genoeg mensen kunt vertrappelen verdien je meer. Dat zou een christelijk of sociaal kabinet eigenlijk moeten tegengaan i.p.v. steeds op die hard werkende middenmoot te gaan staan. Het is toch van de dolle dat je extreem moet kiezen ( linksom of rechtom ) om dat geluid tot die haagse bolletjes door te laten dringen.
-
Zjen Zen, ma 07 december 2009 11:14
in reactie op Marcel LeCram
Reageer op Zjen
De jongeren zijn onevenredig goedkoop Marcel.
-
Dat kan ook. In beide gevallen helpt een korter traject naar je eindloon.
-
Zjen Zen, ma 07 december 2009 12:15
in reactie op Marcel LeCram
Reageer op Zjen
As het jou gaat om eerder je "eindloon"te bereiken dan ben ik benieuwd wat je vindt van een Algemeen Basis Inkomen.
Dat ABI is een gelijk "beginloon"voor iedereen...als burger van dit land.
Bovenop dat basisinkomen kan eenieder zelf bepalen hoeveel hij/zij wil verdienen in welk soort werk.
Het werkt echt om iets 180 graden te draaien en te kijken hoe het dan uitziet.
-
Prima idee!!! Dus: concretiseer het voorstel, mijnheer Donner: hoeveel procent moet er vanaf welke leeftijd vanaf? Bovendien: een echte kerel geeft het goede voorbeeld: u bent 63, dus wat levert u per 01/01/'10
in?
-
He wat jammer nu. Ben 50 plus en verdien 16,90 euro per uur. Had zo gehoopt op mijn 65e 17,50 te verdienen!
Lekker verdienen meneer Donner, op laagbetaalden die laagbetaald blijven. Zelf wel op de oude dag er flink wat salaris bijgekregen toch?
-
Alle ouderen terug naar het bestaansminimum behalve Donner zelf.
-
PS;
Vergelijk Nederland met landen waar de sociale zorg en samenhang wel in orde is..niet met landen waar het naadje pet is.
-
Ik heb gekeken naar Buitenhof en zag hoe hij , Donner, schielijk wegtrok van het onderwerp dat Clary ter sprake wilde brengen...dat het loon van ouderen alleen maar te duur zou zijn IN VERHOUDING MET de jeugdlonen die TE LAAG zijn.
De truc is nu toch duidelijk..of nog steeds niet?
Je vergelijkt dat waar je vanaf wil met iets wat je al geregeld hebt eerder..omdat je ervan af wilde.
Maar mijn beste Donner..we willen hier niet vanaf.
Draai de korting op jeugdlonen terug. Die zou tijdelijk zijn in de jaren 80.
En alweer werd salaris gekoppeld aan de productiviteit van de oudere...de nieuwe onrendabele..Er werd niets gezegd over ervaring, wijsheid , overzicht, inzicht van de oudere werknemer.Die valt niet te berekenen.
Bah, bah en nogmaals bah.
De enige echte oplossing is het basisinkomen.
-
Het grappige aan Donner is de vraag waar hij nu weer mee komt als er zich een probleem voordoet en hij overtreft zichzelf weer alhoewel de vergelijking met het buitenland nu wel erg vaak genoemd en gebruikt wordt. Ik heb af en toe het idee dat enkele Oostblok landen bij de Europese Unie zijn gehaald om de statistieken te beïnvloeden en ze zijn een gemakkelijk referentie-kader omdat over het algemeen in dat soort landen de lasten hoog en de lusten laag zijn.
Echter zoals zo vaak is de waarheid weer eens totaal anders, in mijn nog vrij recente arbeidsverleden heb ik een periode gekend waarbij gedurende een vaste periode functiejaren en daarbij loonsverhogingen werden toegekend. Toen ik een jaar of 45 was toen eindigde die periode en waren de de jaarlijkse loonsverhogingen alleen nog maar afhankelijk van het inflatiecijfer en nu komt het leuke dat het inflatiecijfer voornamelijk wordt bepaald door de lastenstijging van de overheid. Hoe hoger dus de lastenverzwaring hoe hoger vaak ook de loonaanpassing.
Ik weet niet precies wat Donner nu beoogt met zijn stelling dat ouderen vaak te duur zijn voor een werkgever, wat ik echter wel weet is dat onder het huidige systeem het dus zo is dat door de pensioengerechtigde leeftijd met 2 jaar te verhogen dus ook het salaris met twee jaar extra wordt verhoogd. Donner geeft dus zelf aan dat verhoging van die leeftijd de arbeidsparticipatie van de groep ouderen niet zal verhogen en dat maakt die uitvoering van die plannen nog gekker als ze al zijn. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat volgens de heer Donner de verantwoordelijkheid van de lage arbeidsparticipatie van de oudere werknemer totaal en alleen bij de oudere werknemer ligt.
Ik zou het bonnetje maar bewaren, vrij naar Pechtold.
-
Komt 'ie weer met z'n stokpaardje. Als Donner nou eens 30% in zou leveren mag hij weer eens komen preken.
