Socioloog en Publicist

Dick Pels (1948) is socioloog, politiek publicist en singer-songwriter. Tot 2013 was hij directeur van Bureau de Helling, het wetenschappelijk bureau van GroenLinks. Daarvoor was hij o.a. hoogleraar sociologie aan de Brunel University in Londen en voorzitter van de linksliberale denktank Waterland. Zijn meest recente boeken zijn Het volk bestaat niet (2011), Vrijzinnig paternalisme (2011, red. met Anna van Dijk) en A Heart for Europe. The Case for Europatriotism (2016, gratis te downloaden via de link hierna). Onlangs bracht hij ook de cd Crosspath uit. Zie verder www.dickpels.nl en www.dickpelsmusic.nl

Als je alles voor iedereen wil zijn zoals de PvdA, dan verdwijn je zelf

We moeten een nieuwe weg inslaan waarbij vrijzinnigheid, duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid even zwaar wegen

Terecht schrijft Ronald Plasterk (de Volkskrant 20.3.17) dat de sociaaldemocratie een bredere traditie vertegenwoordigt dan de PvdA, en ook voortleeft in GroenLinks en de SP. Hergroepering en fusie is wat links er weer bovenop kan helpen, zoals in Italië is gebleken. Het is natuurlijk niet aardig dat Plasterk zijn partij aanraadt om een toontje lager […]

Tien redenen waarom GroenLinks niet moet gaan regeren met de VVD

"GroenLinks staat als potentiële ‘kingmaker’ nu voor de existentiële keuze: meeregeren of in de oppositie?"

Mark Rutte is een sluwe politicus. De tweestrijd die hij zo graag wilde heeft hij gekregen, niet met Geert Wilders, maar met… Recep Tayyip Erdoğan. Dit onverwachte, maar handig uitgebuite conflict heeft Rutte alsnog de premierbonus bezorgd, waardoor de VVD de grootste partij is gebleven. Rutte-III met het CDA en D66 ligt voor de hand, […]

Meer Europa, maar niet meer van hetzelfde

'Er is durf en visie nodig om de Europese Kleinstaaterei te overwinnen en de urgente hervorming van de falende Europese democratie gestalte te geven'

Niet bepaald een pakkende titel, maar ‘Macht pakken met Europa’ van de Brusselse fractie van GroenLinks is wél helder over wat ons te doen staat: beslissingsmacht overhevelen van de naties naar de EU, juist om sterker te staan tegenover zombiebanken, multinationals, belastingontduikers en andere grootvervuilers. De socioloog Ulrich Beck zet deze paradox op scherp: de lidstaten moeten soevereiniteit afstaan aan Europa, want dat is nu de enige manier om hun nationale soevereiniteit veilig te stellen.

Een klimaat van onzekerheid

Politici, graag een minder 'shock-and-awe-gerichte benadering'

De groene politiek is in een vreemde paradox verzeild geraakt. Enerzijds is ‘groen’ een allemansvriend geworden: een gewild etiket dat vaak alleen voor de schone schijn wordt opgeplakt (greenwashing). Anderszijds waarschuwen (wij) groenen graag op luide toon voor een naderende klimaatcatastrofe. Te vaak horen we dat onze ‘kwetsbare en ‘eindige’ planeet binnenkort aan menselijke roofbouw, uitputting en vervuiling ten onder zal gaan.

Socialisme in één continent

De tragiek van het klassieke socialisme is dat het telkens weer werd overgenomen door deze logica van nationale afsluiting

‘De rollen moeten worden omgedraaid: van nu af moet de staat de banken commanderen in plaats van door hen te worden gecommandeerd!’ Het zou zomaar een slogan van Roemers SP kunnen zijn. Maar die hartenkreet stamt uit 1934 en is van de Belgische socialistische denker Hendrik de Man. De Man was de architect van het Plan van de Arbeid, het belangrijkste antwoord van links op de economische crisis van 1929. Het tweede antwoord kwam zoals bekend van rechts: de nationaalsocialistische revolutie in Duitsland.

De PVV: Van ‘eigen volk eerst’ naar ‘eigen geld eerst’

PVV is bezig te veranderen in een doorsnee niet-ideologische belangenpartij

Volgens de PVV gaan de verkiezingen maar over één ding: Europa. Brussel geeft veel te veel geld uit, vervalst de statistieken en heeft veel te veel ambtenaren. We betalen miljarden voor failliete banken en failliete landen, terwijl we zelf nog eens extra worden gepakt.

Bordeel Duitsland

Ook onze oosterburen worstelen met de gevolgen van een liberale prostitutiewet. Sekswerk zou een 'ganz normale Dienstleistung' worden. Maar vrouwen kopen en verkopen is niet normaal

Het is geen verjaardag om vrolijk van te worden. Onze oosterburen kijken met gemengde gevoelens terug op tien jaar legalisering van de prostitutie. Vóór 1 januari 2002, toen de wet van de rood-groene regering Schröder van kracht werd, gold prostitutie nog als onbetamelijk (sittenwidrig) en was pooierschap verboden, daarna niet meer. Volgens de voorstanders bij de SPD en de Grünen zou de wet een einde maken aan de dubbele moraal tegenover prostituees en zouden ze eindelijk gewone arbeids- en burgerrechten krijgen. Sekswerk zou ‘een beroep als alle andere’ worden.

Op naar het linkse midden

PvdA en GroenLinks moeten het nu samen gaan doen

Ik kon het niet meer aanzien en heb de tv uitgezet. Misschien moet hij maar uit blijven. Pauw & Witteman met Diederik Samsom, Matthijs van Nieuwkerk met Martijn van Dam, nog eens P&W met Ronald Plasterk: het ging alleen maar over hoe mannetjes overeind bleven tegenover andere mannetjes. In de inhoud was niemand geïnteresseerd. Alle tv-journalisten hebben het Huftermanifest van GeenStijl in hun binnenzak en spelen om de beurt ‘Rutgertje’. Hoe met diens laffe treiterij om te gaan is het belangrijkste televisie-examen geworden voor aanstormende politici.

Job op de mestvaalt

Hep de media Cohen kapotgemaakt?

Is Cohen de fatsoenlijke premier die Nederland is misgelopen door één zetel verschil en door de vileine beeldvorming van hijgerige media? Zodat we het nu moeten doen met een lachebek zonder morele ruggengraat, die zijn zinnen wél kan afmaken? Of is de tragische aftocht van Cohen toch echt te danken aan zijn eigen onmacht en het ideologisch ongemak van zijn partij?

Verkoop van vrouwenlichamen is niet normaal

GroenLinks heeft te lang aangeschurkt tegen het idyllische beeld van de happy hooker 

Marieke van Doorninck, voorzitter van de GroenLinks-fractie in de gemeenteraad van Amsterdam, houdt vast aan haar standpunt dat prostitutie moet worden genormaliseerd in plaats van ontmoedigd.

Meer zien