muzikant, schrijver, journalist

Aafke Romeijn (1986) is muzikant, schrijver en journalist. Na haar studie Nederlands werkte ze een aantal jaar als docent Nederlands aan een gymnasium. Eerdere artikelen verschenen in o.a. de Volkskrant en Vrij Nederland. Aafke Romeijn bracht in 2014 haar tweede, Nederlandstalige electropopalbum uit op label V2.

Asokrant Telegraaf

De grootste krant van Nederland draagt moedwillig bij aan het ontmenselijken van een groep binnen onze samenleving

Zaterdag kopt de Telegraaf op de voorpagina: “Asielhopper-invasie”. Het is het zoveelste neologisme dat de krant introduceert door een woord of voorzetsel met negatieve connotatie voor of achter “asiel” te plakken. Telt u maar even mee met de koppen van de afgelopen week. 7 januari: “asielhopper-invasie”, “kansloze asielplaag”. 4 januari: “aso-asielzoekers”, “asielmachine”. 3 januari: “asieltuig”. […]

Russen – een ode aan mijn haters

Het lijkt wel of de anonieme haters geen moment het idee hebben dat er achter elke publieke figuur een mens schuilgaat.

Vorige week lag ik weer eens onder vuur. Dat hoort erbij als je je mengt in het publieke debat, en al helemaal wanneer je iets zegt over islam of feminisme – of een combinatie daarvan. Het was niet de eerste keer, en het gaat ook niet de laatste zijn. Toch is het iedere keer weer […]

Waarom zou je nog op Wilders stemmen als je Zijlstra hebt?

'Halbe sproeit dezelfde kleur diarree, maar doet dat als onderdeel van een degelijke regeringspartij. Tel uit je winst'

Vanochtend stuitte ik tijdens mijn krantenrondje op twee opvallende artikelen met VVD’ers in de hoofdrol. Als linkse wegkijk-gutmensch las ik natuurlijk eerst het dubbelinterview met Mark Rutte en Lodewijk Asscher in de Volkskrant. Het was zes uur vanochtend (dat krijg je als je zwanger bent) en ik was meteen klaarwakker. Wat was hier aan de […]

Jij bent vast een bitch

Waar komt het idee vandaan dat vrouwen die hun 'ding' doen op een podium harde ijskonijnen zijn?

Er zijn inmiddels meer popdiva’s dan wereldleiders (hoi Beyoncé, Rihanna en Adele), toch blijft het een soort van gek om als vrouw rond te lopen in de popmuziek. Niet dat ik dat zelf zo raar vind – ik voel me er prima thuis – maar er lijken nog steeds mensen te zijn die het niet […]

Meer vrouwen in talkshows, zo doe je dat

Waarom alles altijd de schuld van vrouwen zelf is - Deel 2

Ieder jaar rond kwart over komkommertijd komt het onderwerp wel weer een keer aan bod. Een journalist heeft het hele tv-seizoen keurig geturfd hoeveel vrouwen er aan mochten schuiven bij De Talkshows, en komt tot de conclusie dat het er eigenlijk best weinig zijn. Zeker als je kijkt naar hoeveel vrouwen er op straat rondlopen. Op straat is de verhouding zo’n beetje fifty-fifty, op tv blijven vrouwen zo rond de 35% hangen.

Waarom alles altijd de schuld van vrouwen zelf is

Ik weet niet eens of het überhaupt zin heeft om iets in te brengen tegen de betonnen muur die zichzelf Ton Verlind noemt

Ik reed naar de studio en luisterde naar Radio 1. Het ritje duurde precies een kwartier, maar in die 15 minuten hoorde ik zoveel boosmakende onzin verkondigd worden dat ik de rest van de dag heb zitten broeden op een stukje. Niks nieuws onder de zon so far. Ik ga proberen genuanceerd te zijn (dat schijnt in de aard van de vrouw te zitten), maar vergeef me als dat hier en daar niet helemaal lukt.

De enige verliezer in deze zaak is -wederom- de muzikant

Als bumalid ontving ik gisteren een verontrustende mail waarin stond dat het bestuur 'in gesprek is' met directeur Hein van der Ree

Als muzikant en componist ben ik al tien jaar lid van Buma/Stemra, de belangenvereniging die ervoor zorgt dat componisten en tekstschrijvers geld krijgen wanneer hun muziek gedraaid of gebruikt wordt. Als bumalid ontving ik gisteren een verontrustende mail waarin stond dat het bestuur ‘in gesprek is’ met directeur Hein van der Ree, ‘met de intentie eruit te komen.’ Alles aan de mail schreeuwt dat er stront aan de knikker is, en dat het bestuur oorlog heeft met de directeur. Natuurlijk wordt dat mooi omfloerst beschreven: in de bestuurskamer wordt niet over en weer gescholden, maar worden ‘verschillende uitgangspunten verkend.’ Wie een beetje thuis is in managementtaal weet wel beter: shit is aan.